ΔΗΓΜΑΤΑ 15/12/2020

ΔΗΓΜΑΤΑ 15/12/2020

Έρχεται η ώρα που στερεύει η σκληράδα της κριτικής απέναντι σε έναν πολιτικό και δίνεις την εντύπωση πως στη συνέντευξη που του κάνεις… τον «χαϊδεύεις», για να το πω απλά…

Αυτή όμως, είναι η διαφορά ανάμεσα στις διαπροσωπικές σχέσεις και τις σχέσεις τύπου και εξουσίας ή αλλιώς, ελέγχοντα και ελεγχόμενου… όπως πρέπει να είναι η σχέση των δύο. 

Μπορεί να έχει εμμονές ο δημοσιογράφος με πρόσωπα; Μπορεί… όταν μάλιστα έχουν προσπαθήσει να τον βλάψουν με διάφορους τρόπους, κάποιοι εξ αυτών στους οποίους ασκεί σκληρή κριτική, στο πλαίσιο του δημοσιογραφικού του έργου και μέσα στους κανόνες της δεοντολογίας – έστω και αν ορισμένες φορές μπορεί ο δημοσιογράφος να υποπέσει σε κάποιες μικρές υπερβολές που όμως, δεν αγγίζουν το όριο της προσωπικής προσβολής ή πολύ περισσότερο της συκοφαντίας.

Εμμονή, εμπάθεια, κακία, απόπειρα… «δολοφονίας» χαρακτήρων, είναι κάποιες κατηγορίες… από τα όσα έχω κατά καιρούς ακούσει για την κριτική που ασκώ μέσα από τα «Δήγματα», εδώ και κάμποσα χρόνια.  

Φίλους δεν απέκτησα από τη δουλειά αυτή στα Γιάννενα, ξενοχωρίτης ων… Πλούσιος επίσης… δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνω… αν με πιάνετε…

Η κριτική που ασκώ κάθε φορά, με τα λάθη και τις υπερβολές της ενίοτε – ανθρώπινα και τα δυο… – είναι 100% ειλικρινής, όπως λέω σε όσους μου έχουν τηλεφωνήσει κατά καιρούς, για να με ευχαριστήσουν για κάτι θετικό που μπορεί να έγραψα υπέρ τους (σπάνιο αλλά συμβαίνει κι αυτό)… Ό,τι βλέπω, σφυρίζω… για να το πω ποδοσφαιρικά. Και το «βλέπω», έχει δόση υποκειμενικότητας τεράστια, όπως καταλαβαίνετε. 

Άρα, σας αρέσω, με διαβάζετε, σας τη σπάω… πάτε παρακάτω. Εγώ πάντως, αυτό κάνω. Γυρίζω αμέσως το κανάλι, όταν δε μου αρέσει κάτι και δεν κάθομαι να δω την εκπομπή για να τη σχολιάζω αρνητικά. Το ίδιο κάνω και με τους δημοσιογράφους. Όσους δε γουστάρω, απλά τους σβήνω από τη μνήμη μου, δεν τους χρησιμοποιώ για να με ταΐσουν τροφή που θα «ξεράσω» μετά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αναρτήσεις μίσους, με προστατικές τύπου «ψόφα»… κτλ.   

 

Τι έπαθα;

Τι με έπιασε και περιαυτολογώ σήμερα, θα αναρωτηθείτε όσοι με παρακολουθείτε τακτικά…

Είναι που θέλω να πω πως δεν υπάρχουν «προσωπικές διαφορές», ανάμεσα στον δημοσιογράφο – εμένα εν προκειμένω – και κανέναν εκπρόσωπο της εξουσίας. Ακόμα και εκείνους που με έχουν καταγγείλει για «υποκίνηση βίας», εξαιτίας λεγομένων μου ή γραπτών μου.

Είναι που έπιασα τον εαυτό μου να αδυνατεί να γίνει… σκληρός την περασμένη Παρασκευή, σε μια τηλεοπτική μου συνέντευξη με τον πρώην Δήμαρχο Θωμά Μπέγκα. Με τον οποίο η τελευταία συνέντευξή μας είχε γίνει παραμονές των πρώτων δημοτικών εκλογών του 2019.

Ως επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης ελέγχω συχνά μέσα από τα «Δήγματα» – είναι ένας από τους καλούς «πελάτες» της στήλης – τον πρώην Δήμαρχο για τις αντιπολιτευτικές επιλογές του που δεν είναι πάντα καλές και είμαι αυστηρός γιατί υπήρξε Δήμαρχος και επομένως γνωρίζει τις δυσκολίες της διοίκησης, άρα η κριτική του πρέπει να είναι πιο προσεκτική αν δε θέλει να τον λεν λαϊκιστή.  

 

Ξανά για το ΦΟΔΣΑ

Ως… «εξουσία» στο Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, απέναντι στο Θ. Μπέγκα θα εξακολουθήσω να είμαι αμείλικτος, όσο διαπιστώνω στραβά στη διοίκηση του ΦΟΔΣΑ, όπως αυτό τον καιρό, με την περίφημη μελέτη των Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων. Ο Μπέγκας, πολύ κακώς, δείχνει να μην έχει πολύ μεγάλη συμμετοχή στην προετοιμασία αυτής της μελέτης από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Αρταίων. Αλλά όμως, δε μπορώ να του καταλογίσω ευθύνες για το σημερινό αδιέξοδο με την έγκριση της μελέτης, ώστε να αφεθεί να λειτουργήσει το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων στην Ήπειρο, σύντομα. 

Η ευθύνη είναι «βουνό»… στην πλευρά της δημοτικής αρχής Ελισάφ και ο Μπέγκας θα έχει ευθύνη αν περάσει τελικώς μια πολύ κακή μελέτη, όπως αυτή που παρουσιάστηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΦΟΔΣΑ της 20ης Νοεμβρίου. Πρέπει λοιπόν, να δουλέψει και ο Μπέγκας για να μην έρθει ποτέ να εφαρμοστεί αυτή η μελέτη και ο χρόνος πια σώθηκε.

Τα περιθώρια ελιγμών είναι ελάχιστα και η δημοτική αρχή Ελισάφ δε νομίζω ότι ακόμα, έχει αντιληφθεί τα διακυβεύματα. Όχι γιατί δε μπορεί αλλά γιατί δε θέλει. Ήταν λάθος του Μπέγκα η στάση του στη συνάντηση της περασμένης Πέμπτης, γιατί θα θεωρηθεί ότι νομιμοποιεί τις περαιτέρω κινήσεις της διοίκησης του Δήμου Ιωαννιτών. Δεν ξέρω ποιες μπορεί να είναι αυτές.

Ίσως, μια ακόμα επιστολή…

 

Ξεχάστηκε η απόφαση;

Αλλά οι συναντήσεις που γίνονται τις τελευταίες εβδομάδες γύρω από το ζήτημα των σκουπιδιών και του περιφερειακού ΦΟΔΣΑ, δεν καταλήγουν και πουθενά. Πάρτε για παράδειγμα τη συνάντηση των 7 Δημάρχων των Ιωαννίνων στις 11 Νοεμβρίου. Έγινε με πρωτοβουλία του Μωυσή Ελισάφ, σε συνέχεια επιστολής του Δημάρχου Ζίτσας, με το ερώτημα της εφαρμογής του άρθρου 62 του Νόμου 4735/2020, για τη σύσταση Νομαρχιακού ΦΟΔΣΑ στην ΠΕ Ιωαννίνων. Η συνάντηση είχε καταλήξει στην απόφαση να ζητηθεί νομική γνωμάτευση για την δυνατότητα ή μη εφαρμογής του συγκεκριμένου νόμου στην Ήπειρο.

Ακόμα να γίνει η γνωμάτευση; – ρωτώ ο αφελής… Γιατί αν η απάντηση ήταν θετική στο ενδεχόμενο απόσχισης των Ιωαννίνων από το ΦΟΔΣΑ της Ηπείρου, θα την είχαν κάνει σημαία οι θιασώτες της συγκεκριμένης άποψης. 

Έγινε λοιπόν το ερώτημα, ή μήπως η απάντηση ήταν αρνητική και την κρύβουν; Άλλο τι δε μπορεί να συμβαίνει.

Ο Δήμαρχος Ιωαννίνων πάντως, είπε στη συνάντηση της περασμένης Πέμπτης, με τους επικεφαλής των παρατάξεων του δημοτικού συμβουλίου, πως ο ίδιος δεν έστειλε κανένα ερώτημα και πουθενά… Το αποκάλυψε χθες σε τηλεοπτική μας συνέντευξη, στη ΒΗΜΑ Τηλεόραση, η Τατιάνα Καλογιάννη.

Επομένως, αναρωτιέμαι, το ενδεχόμενο διάλυσης του περιφερειακού ΦΟΔΣΑ είναι το «χαρτί» της δημοτικής αρχής Ελισάφ που θα το παίζει κατά περίπτωση, ανάλογα με το αν οι διαπραγματεύσεις με τη διοίκηση του ΦΟΔΣΑ την ευνοούν ή όχι; 

Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά, το τονίζω για πολλοστή φορά… 

 

Επικίνδυνες απόψεις

Σε συνέντευξή του στα «Νέα» του Σαββατοκύριακου, ο Δήμαρχος Ιωαννίνων δήλωσε: «…Σήμερα περισσότερο από ποτέ οφείλουμε να επαγρυπνούμε αφού προβάλλουν ανερυθρίαστα οι απειλές μιας νέας βαρβαρότητας με κύρια στοιχεία τον αχαλίνωτο ρατσισμό, την απροκάλυπτη ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες και στην πατρίδα μας κυριάρχησε ένας αντισημιτισμός (κυρίως από την Άκρα Αριστερά) που επιχείρησε να καλυφθεί κάτω από τον μανδύα του αντισιωνισμού, της κριτικής δηλαδή της πολιτικής του κράτους του Ισραήλ, και την ισραηλινοπαλαιστινιακή τραγωδία».

Με απλά λόγια, ο Δήμαρχος μας λέει ότι όποιος στην κόντρα Ισραήλ – Παλαιστίνης παίρνει το μέρος της δεύτερης, είναι κρυπτο-αντισημίτης, κρυφο-ρατσιστής… Από την Άκρα Αριστερά ως τον Τσίπρα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα πρόσθετα εγώ… όταν ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ φορούσε την παλαιστινιακή μαντίλα και έκανε πολιτικό ακτιβισμό ενάντια στις επεμβάσεις του Ισραηλινού στρατού στη Γάζα. Ώπα, κι αυτός αντισημίτης, κ. Δήμαρχε;

Δεν γνωρίζω τι προτεραιότητες βάζει ο κάθε δημοσιογράφος σε μια συνέντευξη που παίρνει από έναν πολιτικό αλλά όλη αυτή η ιστορία της πρωτοπορίας των Ιωαννίνων με τον πρώτο Εβραίο Δήμαρχο και τα σχετικά, νομίζω ότι έπρεπε να έχει κλείσει. Κι όταν δεν υπάρχουν εξόφθαλμες αφορμές, δεν αντιλαμβάνομαι το νόημα τέτοιων δηλώσεων του Δημάρχου που δεν τον κάνουν αρεστό, το αντίθετο θα έλεγα, σε ένα κομμάτι της κομμουνιστικής ή εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, η οποία όπως και να το κάνουμε, νοείται ότι κινείται εντός του συνταγματικού τόξου. 

 

Με προβληματίζει

Προσπαθώ να έρθω στη θέση κάποιων πολιτικών που άλλαξαν «στρατόπεδα» και την ίδια ώρα, ριζοσπαστικοποίησαν ακραία το λόγο τους, σε βαθμό αυτο-γελοιοποίησης. 

Ο Γιάννης ο Ραγκούσης που υπήρξε κάποτε πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας και υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, παρομοίωσε προ ημερών τα όργανα της τάξης, με χουντικούς χωροφύλακες. 

Τι οδηγεί έναν άλλοτε σοβαρό πολιτικό σε τέτοιες ακρότητες; Ειλικρινά με απασχολεί αυτό το θέμα και δε μπορώ να καταλήξω αλλού παρά μόνο στο συμπέρασμα ότι είναι η νέα πολιτική στέγη αυτή που απαιτεί εξαλλοσύνες από τους «τροφίμους» της, για να ξεχωρίσουν ανάμεσα στους συγκατοίκους τους.

 

Μαθήματα

Από τις αγαπημένες εκφράσεις του Περιφερειάρχη μας τελευταία, είναι το «εν γρηγόρσει»…

Μην το ψάξετε σε λεξικά, δεν θα το βρείτε όσοι δεν το γνωρίζετε.

Η στήλη τιμά για μια ακόμα φορά τον και… εκπαιδευτικό της ρόλο, θέλοντας να προστατεύσει τον Περιφερειάρχη. Το ουσιαστικό είναι «εγρήγορση», οπότε το σωστό, φίλτατε Περιφερειάρχα, είναι είτε «σε εγρήγορση» για τη δημοτική, είτε «εν εγρηγόρσει», αν θες να το πεις καθαρευουσιάνικα.   

Τη μασέλα φοράει και θα δαγκώνει και φέτος, ο Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons