ΔΗΓΜΑΤΑ 16/7/2019

ΔΗΓΜΑΤΑ 16/7/2019

Νέα πρόσωπα, σκουριασμένα μυαλά;

Ελπίζω να μη βρίσκομαι στη θέση να επιβεβαιώνω αυτή την πρόβλεψη, έπειτα από μερικούς μήνες, μιλώντας για νεοεκλεγμένους…

Πληροφορήθηκα για το ενδιαφέρον ορισμένων, άρτι εκλεγέντων στελεχών – της πολιτικής γενικότερα, θα έλεγα, χωρίς να προσδιορίζω αν πρόκειται για τοπική αυτοδιοίκηση ή για την κεντρική πολιτική σκηνή – αναφορικά με τη σύνθεση διαφόρων οργάνων διοίκησης.

Να φανταστώ ότι το ενδιαφέρον αυτό σχετικά με τη σύνθεση διοίκησης του τάδε φορέα ή οργανισμού, εκκινούσε από την αγνή και άδολη έγνοια περί του πως λειτουργεί το κράτος…

Έγνοια που δεν είχε να κάνει με την προσπάθεια να βολέψουμε κανέναν δικό μας, στην τάδε θεσούλα…

Γιατί ειδικά για το συγκεκριμένο πόστο, απαιτείται εκλογή και δεν υπάρχει τοποθέτηση – διορισμός.

Το νου σας… Σας παρακολουθώ…

 

Η ανακοίνωση άργησε

Στα «Δήγματα» του Σαββάτου, έγραφα για τη συνάντηση μεταξύ των παρατάξεων «Ιωάννινα_2023» και «Γιάννενα Νέα Εποχή» που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής.

Δελτίο τύπου επρόκειτο να εκδώσει για τη συνάντηση, η πλευράς της παράταξης Καλογιάννη, όπερ και εγένετο.

Επιβεβαιώνοντας ωστόσο για μια ακόμα φορά, την απόσταση που χωρίζει αυτή την παράταξη – γεγονός που είχα επισημάνει επανειλημμένως προεκλογικά – από τον τρόπο με τον οποίο κινείται η πολιτική, στο επίπεδο το αυτοδιοικητικό και το προεκλογικό τότε, το δελτίο τύπου άργησε για κάμποσες ώρες.

Η συνάντηση έγινε νωρίς το μεσημέρι. Το δελτίο τύπου εστάλη στα τοπικά ΜΜΕ γύρω στις 8 παρά… Σε καιρό καλοκαιριού, με άδειες των εργαζομένων στα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, η ώρα 8 είναι… μεσάνυχτα…

Αυτά είναι προφανώς ψιλά γράμματα για τη συγκεκριμένη παράταξη, όμως ακόμα και για την ομάδα του Μ. Ελισάφ η ανακοίνωση της κ. Καλογιάννη αναμένονταν με αγωνία για να αντιληφθούν και οι ίδιοι το βαθμό της αποδοχής και την προοπτική της συνεργασίας, μεταξύ των δύο συγκεκριμένων παρατάξεων.

 

Η μέρα με τη νύχτα…

Η συνάντηση που ακολούθησε, την ίδια ημέρα, με αντιπροσωπεία της «Ανεξάρτητης Δημοτικής Πρωτοπορίας», ήταν σαν τη μέρα με τη νύχτα, σε σχέση με την πρωινή συνάντηση.

Η συνεργασία Ελισάφ – Γκόντα πρέπει να θεωρείται λογικά κλεισμένη, δεδομένης και της στήριξης που παρείχε η παράταξη του πρώην Δημάρχου στη νέα δημοτική αρχή, στο δεύτερο γύρο των εκλογών, γεγονός που δεν αρνείται κανείς, αλλά και της συμφωνίας στα περισσότερα θέματα.

Ο πρώην Δήμαρχος άλλωστε, επιθυμεί ειλικρινά η πόλη να κάνει βήματα μπροστά και το τελευταίο που θα ήθελε, είναι η «αξιοποίηση» ή «αποκατάσταση» στο πλαίσιο μιας νέας δημοτικής αρχής… Το αντίθετο λογικά, θα ισχύσει με δημοτικούς συμβούλους της «Ανεξάρτητης Δημοτικής Πρωτοπορίας», οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια διακρίθηκαν για τη συνεπή αντιπολιτευτική τους στάση, και τους εκτιμά ο νέος Δήμαρχος.

 

Το πρόβλημα της υποψήφιας Δημάρχου

Για την παράταξη Καλογιάννη από την άλλη, οι δυσκολίες για να φτάσουμε στη συνεργασία, είναι μεγαλύτερες και η τελική απόφαση ανήκει στην ολομέλεια της παράταξης.

Η σύνθεση αυτού του οργάνου δεν ελέγχεται από κανέναν και είναι ανοιχτό το κάθε αποτέλεσμα, όπως λένε μέλη της παράταξης.

Αυτό που προβληματίζει είναι ο χαρακτήρας της επικεφαλής της παράταξης, ενίοτε απρόβλεπτος και ικανός να πυροδοτήσει «εκρήξεις» στο εσωτερικό της παράταξης και εντάσεις με στελέχη που έχουν τη δική τους αυτόνομη πορεία και δεν είναι ετερόφωτα – δεν αναδείχτηκαν δηλαδή από κανέναν άλλο, παρά μόνο από τις δικές τους δυνάμεις…

Όσο δε η Τ. Καλογιάννη δε «χωνεύει» το εκλογικό αποτέλεσμα της 26ης Μαΐου και όσο εξακολουθεί να θεωρεί υπεύθυνους για τον αποκλεισμό της από την δεύτερη Κυριακή, τη ΝΔ, το Γκόντα, τους ψηφοφόρους και δεν ξέρω εγώ ποιον άλλον… τόσο πιο δύσκολα θα συμβιβαστεί με την πραγματικότητα και θα μπορέσει να πάει παρακάτω.

 

Πίστευε ό,τι έλεγε

Τείνω δε να πιστέψω πως αυτό που είχε βάλλει προεκλογικά ως στόχο η Τ. Καλογιάννη, το ποσοστό του 30% για την πρώτη Κυριακή των εκλογών, θα το εννοούσε στα αλήθεια!

Δεν ήταν δηλαδή, ένα συνηθισμένο προεκλογικό τρικ, όπως κάνουν συνήθως όλες οι δυνάμεις που κατεβαίνουν στις διάφορες εκλογές, θέτοντας ένα στόχο πολύ μαξιμαλιστικά. Αντίθετα, η αντιπεριφερειάρχης Ηπείρου πίστευε πως θα μπορούσε να πάρει δικό της, όλο το ποσοστό του Νίκου Γκόντα, από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις και ουσιαστικά ο πρώην Δήμαρχος να ψάχνει την ψήφο του…

Αυτό προφανώς και δεν έγινε, για πολλούς και διάφορους λόγους στους οποίους έχω αναφερθεί κι εγώ κατά καιρούς, όπως ίσως θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης.

 

Ο κίνδυνος «Μητσοτάκης»

Το αγαπημένο μου θέμα αυτό τον καιρό, είναι οι εσωκομματικές διεργασίες στο «Κίνημα Αλλαγής».

Αν τα «συντρόφια»… ούτως ειπείν… εξακολουθήσουν να… τρώνε ροχάλες και εκείνοι νομίζουν ότι βρέχει… να είναι βέβαιοι πως το μέλλον του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ, απλά δεν υπάρχει…

Αντίπαλός τους δεν είναι μόνο ο Τσίπρας. Είναι και ο Μητσοτάκης. Θα έλεγα μάλιστα πως ο τελευταίος είναι πιο επικίνδυνος γιατί η διαβρωτική ζημιά που μπορεί να επιφέρει στο κόμμα, δε γίνεται με τόσο εμφανή τρόπο, όσο θα επιχειρήσουν να κάνουν στο εξής, οι –Ζαίοι…

Αν ξεκίνησε με Χρυσοχοΐδη, Μενδώνη και Πιερρακάκη… ο Κυριάκος, φαντάζεστε «σύντροφοι», τι πυρηνική βόμβα ετοιμάζεται να σας ρίξει ο Μητσοτάκης, αν στις αρχές του 2020 με το καλό, προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας… Βαγγέλη Βενιζέλο;

Ο Μητσοτάκης έχει κάμποσο καιρό τώρα, προεκλογικά, που πλησιάζει στις θέσεις του σοσιαλδημοκρατικού χώρου και διεκδικεί πολιτικό μερίδιο από τους κεντρώους ψηφοφόρους.

Με αυτές τις κινήσεις που έχει κάνει ήδη, και με μια αξιοπρεπή κυβερνητική θητεία, κατά την οποία δεν θα γκρεμίσει το κοινωνικό κράτος, θα ανορθώσει όσο μπορέσει την οικονομία και θα πετύχει καλούς αναπτυξιακούς ρυθμούς, έχοντας παρέμβει σημαντικά και στη φορολογία της μεσαίας τάξης, στις επόμενες εκλογές, η ΝΔ μπορεί να αλώσει το μεσαίο χώρο.

 

Αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ…

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα, με την προϊστορία της ακτιβίστικης και έξαλλης αντιπολίτευσης, δείγματα της οποίας δείχνει και τώρα, με κάποιες πρώτες ανακοινώσεις του, με το υψηλό ποσοστό των εκλογών που δεν του επιτρέψει την πραγματική ενδοσκόπηση, επειδή αυτοί νομίζουν ότι κέρδισαν… και τέλος, με την ανύπαρκτη ομοιογένεια της κοινοβουλευτικής του ομάδας, από το Βούτση και το Φίλη μέχρι το Ραγκούση και τους Παπαχριστοπουλο-κοκαλαίους… δεν είναι πιθανό να μεταλλαχθεί σε σοβαρή πολιτική δύναμη, η οποία αύριο θα είναι ελκυστική στους ψηφοφόρους του κέντρου που εδώ και χρόνια, τον αντιμετώπισαν πάντα με καχυποψία.

 

Θα πάρει το «μαγαζί»;

Αν θέλουν να σώσουν την παρτίδα, στο ΚΙΝΑΛ, εκτιμώ πως οφείλουν να δράσουν άμεσα…

Να πάρουν πρωτοβουλίες πολύ γρήγορα, και βασικά, ο Ανδρουλάκης να κινηθεί για να πάρει από τη Φώφη το «μαγαζί»…

Άλλη ελπίδα δεν πιστεύω ότι υπάρχει και το λέω εγώ, που πάντα ήμουν επιφυλακτικός με τα στελέχη του κομματικού «σωλήνα» και που το 2017, θεωρούσα καλύτερο για πρόεδρο του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς, το Γιώργο Καμίνη.

Ο Ανδρουλάκης έχει ωριμάσει πολιτικά, έθεσε εαυτόν στη διάθεση του κόμματος για κάθε εκλογική αναμέτρηση, αλλά η Φώφη και το περιβάλλον της, του αρνήθηκαν να είναι υποψήφιος βουλευτής στις 7 Ιουλίου.

Στην ΚΕ προχθές, κάποιοι άφηναν αιχμές πως ο Ανδρουλάκης προτίμησε την «ασφάλεια» των Βρυξελλών, αυτό ωστόσο είναι εντελώς ψευδές.

Σε συνέντευξή του προ εβδομάδων, ο Ανδρουλάκης μου έλεγε πως θέλει να είναι υποψήφιος και ευρωβουλευτής και βουλευτής, εφόσον του ζητηθεί. Το τελευταίο απλά δεν του επετράπη.

Τη μασέλα φοράει ο Παναγιώτης Μπούρχας

(Τα «Δήγματα» δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Νέοι Αγώνες», στο φύλλο της Τρίτης, 16/7/2019)

Show Buttons
Hide Buttons