ΔΗΓΜΑΤΑ 17/12/2020

ΔΗΓΜΑΤΑ 17/12/2020

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων είναι γνωστό ότι χρωστάει στους οργανισμούς κοινής ωφελείας, το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του τοπικού ΑΕΙ αφορά ρεύμα, νερό και τηλέφωνο…

Είναι γνωστό αυτό, έχουν κατ’ επανάληψη αναφερθεί σε αυτή την πραγματικότητα, οι Πρυτάνεις του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος της περιοχής μας, τα τελευταία χρόνια. Η ενέργεια είναι λογικό μέσα σε μια μεγάλη πανεπιστημιούπολη να απαιτεί μεγάλο μέρος των λειτουργικών δαπανών του ιδρύματος, ενώ και για τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Ιωαννίνων το Πανεπιστήμιο είναι ένας από τους λεγόμενους στρατηγικούς κακοπληρωτές, όπως το ίδιο ισχύει και για τους άλλους δημόσιους οργανισμούς (Νοσοκομεία, φυλακές και ούτω καθεξής). 

Κανένας από τους παραπάνω οργανισμούς ωστόσο, δεν θα προέβαινε στο κατέβασμα του διακόπτη για να σταματήσει την παροχή ρεύματος ή νερού στο Πανεπιστήμιο. Για τα Γιάννενα τουλάχιστον, κανείς δεν θα το διανοούνταν και δεν το έπραξε εδώ και πολλά χρόνια.

Στην Ηγουμενίτσα όμως, οι σχέσεις της εκεί δημοτικής αρχής και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που έχει μεν ακίνητη περιουσία στην παραλιακή πόλη της Θεσπρωτίας αλλά δεν εκτελεί σήμερα, εκπαιδευτικό έργο, αφού το τελευταίο τμήμα του ΤΕΙ Ηγουμενίτσας έχει τεθεί σε αναστολή λειτουργίας, είναι τόσο κακές που οδηγούν σε αποφάσεις αρνητικές.

Η ΔΕΥΑ Ηγουμενίτσας απαίτησε τις οφειλές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για τις εγκαταστάσεις του πρώην ΤΕΙ και επειδή δεν υπήρχε άλλος τρόπος, έφτασε σε χρήματα που προορίζονταν για τη φοιτητική μέριμνα, για τη στέγαση φοιτητών.

Φαντάζομαι ότι για τη ΔΕΥΑ Ηγουμενίτσας δεν υπάρχουν άλλοι κακοπληρωτές, για να εξαντλήσει την εφευρετικότητά της και το γράμμα του νόμου σε βάρος του Πανεπιστημίου. Εκτός εάν η εκδικητικότητα γιατί στην Πρυτανεία χρεώνεται από το Δήμο, το γεγονός ότι η Ηγουμενίτσα δεν έχει σήμερα Πανεπιστημιακό τμήμα, φτάνει σε τέτοιες ακραίες συμπεριφορές μεταξύ συνιστωσών του υπό την ευρεία έννοια κράτους… που δε μπορώ να την κατανοήσω. 

 

Η επιστολή των 11 σελίδων

Στο βρώμικο σίριαλ των σκουπιδιών – βρώμικο λόγω των οσμών, μην πάει αλλού το μυαλό σας… – είχαμε χθες, την επιστολή – κείμενο της δημοτικής αρχής των Ιωαννίνων προς τη διοίκηση του Αναγκαστικού Συνδέσμου Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, με την οποία η δημοτική αρχή Ελισάφ επισημαίνει έξι βασικά σημεία στα οποία εντοπίζει τα σοβαρότερα προβλήματα της μελέτης για τη διαχείριση και λειτουργία των Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων.

Το 11σελιδο κείμενο που απεστάλη σε μερικές δεκάδες ηλεκτρονικές διευθύνσεις, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΦΟΔΣΑ και δημοτικούς συμβούλους των Ιωαννίνων – εμένα μου εστάλη από τη δημοτική αρχή και τους ευχαριστώ που διευκολύνουν το δημοσιογραφικό έργο μου και που δε μου κρατούν κακία… για τη σκληρή κριτική που τους έχω ασκήσει για το συγκεκριμένο θέμα – δεν περιλαμβάνει καινούργιες θέσεις ή λαγούς από το καπέλο κανενός…

Αυτά ωστόσο που λέει με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 2020 προς τη διοίκηση του ΦΟΔΣΑ η δημοτική αρχή των Ιωαννίνων, όφειλε να τα έχει διατυπώσει ως επιχειρήματα, από τις 20 Νοεμβρίου, όταν συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο του ΦΟΔΣΑ και ενέκρινε όπως την ενέκρινε… τη μελέτη διαχείρισης και λειτουργίας των ΣΜΑ.

Αντίθετα από τις 16 Νοεμβρίου και από την πρώτη αναβληθείσα συνεδρίαση του ΦΟΔΣΑ κατά την οποία τα μέλη του ΔΣ είχαν στα χέρια τους για μερικές ώρες, το κείμενο της μελέτης και της διακήρυξης, μέχρι σήμερα… η δημοτική αρχή Ελισάφ επιδόθηκε σε μπαράζ άστοχων ενεργειών, στις οποίες αναφέρθηκα πολλάκις τον τελευταίο μήνα, σε βαθμό που μάλλιασε η γλώσσα μου και βαρέθηκα να ασχολούμαι με ένα θέμα που η αλήθεια είναι πως δεν φτάνει στα ραντάρ του κοσμάκη. Κακώς βέβαια, αλλά είναι ψιλά γράμματα όλα αυτά για τον πολύ κόσμο. Εγώ θα μου πείτε, είμαι υποχρεωμένος να ασχοληθώ, το έκανα και θα το κάνω ξανά, όσο χρειαστεί στο μέλλον, αν η δημοτική αρχή δεν επιστρέψει στη λογική.

Γιατί το κείμενο των 11 σελίδων είναι ένα βήμα προς τη λογική και τη συναίνεση, στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο όλο αδιέξοδο.   

 

Ελπίζω…

Η επιστολή αυτή που είναι απόρροια της συνάντησης των αρχηγών του Δήμου Ιωαννιτών από την περασμένη Πέμπτη, πατάει πάνω στην αποδοχή της υπάρχουσας κατάστασης στη διαχείριση των απορριμμάτων στην Ήπειρο, η οποία προβλέπει ένα Φορέα Διαχείρισης Απορριμμάτων περιφερειακής εμβέλειας και όχι τρεις ή τέσσερις νομαρχιακούς και στο εγκεκριμένο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων.

Ελπίζω σε αυτά τα δεδομένα να μείνουμε όλοι και να σταματήσουν οι βλακείες και οι κατά την Τ. Καλογιάννη, «πολιτικοί τυχοδιωκτισμοί» κάποιων. 

 

Σκληρά λόγια

Η ρητορική των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, εκείνων τουλάχιστον που ξέρουν ελληνικά – γιατί υπάρχουν κι αυτοί που λένε τον Πρωθυπουργό «επιδειξία» εννοώντας κάτι άλλο και όχι ασφαλώς ότι ο Μητσοτάκης φοράει μπεζ καμπαρντίνα και γυρνοβολάει στις πλατείες για να δείχνει τα… τέτοια του στους περαστικούς – θυμίζει τους ταραγμένους μήνες του πρώτου και δεύτερου μνημονίου στη χώρα.

Η διαφορά είναι πως η ένταση της φωνής και των γραφόμενων από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν φτάνει στα αυτιά του κοσμάκη που έχει τα προβλήματά του και δεν ελπίζει, δυστυχώς για τον Αλ6, πως είναι αυτός που θα τον σώσει για δεύτερη φορά…

Ακόμα και αν ο τρόπος του Μητσοτάκη απέναντι στο Φίλη προχθές στη βουλή, και η αναφορά του στα προβλήματα υγείας του πρώην Υπουργού θεωρήθηκε χτύπημα απρεπές, είναι αλήθεια πως ήταν λάθος, αλλά αυτός έχει το θάρρος να το παραδεχτεί και νομίζω ότι παραδέχτηκε το λάθος του, σε κατ’ ιδίαν συνομιλία τους, στον Φίλη. Οι άλλοι όμως, που βρίζουν εδώ και χρόνια, με απαράδεκτο τρόπο θεσμικούς εκπροσώπους του πολιτεύματός μας, παραδέχτηκαν ποτέ ότι είναι γκαραγκιόζηδες; Όχι… και δεν πρόκειται.

Το να ασχολούμαι με τον Καρανίκα και το κάθε «νούμερο» που επιζητά το θόρυβο μέσα από μια δήλωση ή μια ανάρτηση, δεν είναι στα ενδιαφέροντά μου και αν θέλετε, αυτό είναι μια παθογένεια του ελληνικού πολιτικού και μιντιακού συστήματος που κάνει είδηση τη δήλωση, το πρόσωπο, ενώ η πολιτική είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και πάνω από τα πρόσωπα. Εκεί είναι και η ουσία, αυτό όμως, αφορά μια μεγάλη κουβέντα για τη δημοσιογραφία στη χώρα μας κτλ. και η… βαλίτσα πάει μακριά.

 

Fake news

Έκανα αυτή την εισαγωγή και έρχομαι στο προκείμενο, με αφορμή ένα άρθρο που διάβαζα – εδώ – για ένα από τα άπειρα fake news με τα οποία ταΐζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αφειδώς, η φτωχή καθημερινότητα στη χώρα μας, τους τελευταίους μήνες. Τα fake news ήταν και είναι βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ, τα τελευταία χρόνια.

Η διοικήτρια του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» λοιπόν, που παρεμπιπτόντως τυγχάνει να είναι και σύζυγος γνωστού δημοσιογράφου από αυτούς που έχουν συγκρουστεί σκληρά με το Συριζανελίτικο συρφετό κατά τα τελευταίο χρόνια, έπαιζε ο τίτλος επί μέρες… διώκει πειθαρχικά εργαζόμενους του νοσηλευτικού ιδρύματος, επειδή κόλλησαν κορωνοϊό… Αν διαβάσετε το άρθρο του Καψή, θα δείτε πως ακριβώς έχει το θέμα, και αν πρόκειται για πειθαρχικό δίωξη ή για ΕΔΕ, επειδή κάποιοι εργαζόμενοι δεν τήρησαν τα μέτρα για την αποτροπή διάδοσης του κορωνοϊού.

Αυτό που δεν περίμενα είναι ότι και το ΠΑΜΕ υιοθέτησε αυτές τις βλακείες (εδώ), αν και οι δυνάμεις του ΚΚΕ είναι πάντα προσεκτικές στην τεκμηρίωση της πολιτικής τους κριτικής. Και θυμήθηκα την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ, διαβάζοντας το άρθρο του Καψή…

Το λέω λοιπόν για τους υπόλοιπους και όχι για το ΠΑΜΕ, κατά πως είπε και ο «σύντροφος» Καραθανασόπουλος: «η πολιτική μαλ@κία έχει και τα όριά της…». 

 

Υπάρχουν οι βουλευτές που προσπαθούν να είναι χρήσιμοι στον τόπο τους, συνεργαζόμενοι ειλικρινώς και με καλή διάθεση, με τις τοπικές αρχές, με τους Δήμους και με την Περιφέρεια. Και υπάρχουν και οι βουλευτές που το παίζουν «τοπάρχες» πάνω από τους Δημάρχους, παρεμβαίνοντας στη λειτουργία των Δήμων και στη σχέση τους με το κράτος, για διάφορα θέματα, μικρά ή μεγάλα, δημιουργώντας προβλήματα στους Δημάρχους.

Και οι μεν και οι δε κρίνονται από όσους γνωρίζουμε πρόσωπα και καταστάσεις που όταν επιβάλλεται, δημοσιοποιούμε. Και οι μεν και οι δε νομίζουν ότι με τον τρόπο που επέλεξαν να πολιτεύονται, προσφέρουν χρήσιμη υπηρεσία στον εαυτό τους, προσδοκώντας να επανεκλεγούν. Κάποιοι όμως, ή οι μεν… ή οι δε, βάζουν πάνω από το συμφέρον του τόπου τους, το οποίο υποτίθεται ότι ορκίστηκαν για να υπηρετούν, το δικό τους πρόσκαιρο μικροπολιτικό όφελος, γιατί είτε αυτό νομίζουν ότι τους εξυπηρετεί είτε γιατί έτσι τους συμβούλεψαν να κάνουν. Ελπίζω να καταλάβουν γρήγορα το λάθος και να αλλάξουν ρότα, για να μη χρειαστεί να ασχοληθώ… 

Τη μασέλα φοράει και θα δαγκώνει και φέτος, ο Παναγιώτης Μπούρχας.

Στείλτε μας παρατηρήσεις, σχόλια στα σχόλια και απόψεις, επώνυμα ή ανώνυμα, στο p.bourchas@gmail.com

Show Buttons
Hide Buttons