ΔΗΓΜΑΤΑ 17/3/2020

ΔΗΓΜΑΤΑ 17/3/2020

Τέτοιες ώρες που περνάμε, είναι δύσκολο και αμήχανο χρονικό διάστημα για μια παραπολιτική στήλη.

Η κρισιμότητα των στιγμών μπορεί να μην επιτρέπει το δηκτικό τρόπο κριτικής απέναντι στα πολιτικά πράγματα του τόπου και της χώρας μας. Δεν χάνουμε το χιούμορ μας, ωστόσο, ούτε τη λεπτή ειρωνεία μας, όταν υπάρχει λόγος, για τον ελαφρύτερο σχολιασμό της τοπικής και άλλης επικαιρότητας.

Η στήλη όμως αγαπητοί αναγνώστες μου, ελλείψει γαργαλιστικής θεματολογίας, αναγκάζεται να περιοριστεί στο χώρο της σοβαρότητας, κατά το δυνατόν, έως και της βαθιάς, φιλοσοφικής περίσκεψης…

Ο κόσμος ζει πρωτόγνωρες στιγμές που μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας είχαμε δει μέχρι σήμερα και ώρες – ώρες νοιώθω πως όλο αυτό είναι ένα κακό όνειρο που θα τελειώσει από στιγμή σε στιγμή, θα τελειώσει η πλάκα που κάποιος μας κάνει… και πως όλα θα γίνουν όπως πριν. Και πως το άλλο Σάββατο, θα πάω σινεμά με το γιο μου…

Μακάρι να ήταν έτσι, γιατί δυστυχώς δεν είναι.

 

Η συλλογική ευθύνη

Θα σημειώσω εδώ κάτι που δε φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να το πω κάποτε, γιατί ως δημοσιογράφος είναι λογικό να εστιάζω την κριτική μου στη δρώσα πολιτική, στην κάθε μορφής εξουσία, από την πιο μικρή ως την πιο μεγάλη. Η κριτική μου απέναντι στη συλλογική ευθύνη, την ευθύνη των πολιτών, εστιάζεται συχνά στις πολιτικές επιλογές των πολιτών και όχι μόνο.

Είμαι οπαδός της άποψης του Πάγκαλου ότι «μαζί τα φάγαμε», τηρουμένων των αναλογιών, εννοώντας προφανώς όχι μίζες και ρευστό αλλά ότι για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας, φταίνε και οι πολίτες που ζήταγαν πάντα διορισμούς και ρουσφέτια (μια μεγάλη κουβέντα…). Ο Έλληνας δεν ψήφιζε ποτέ άξιους πολιτικούς αλλά μόνο εκείνους που υπόσχονταν να του κάνουν τη δουλειά.

 

Οι οτινάιναιρ

Φτάνουμε λοιπόν σήμερα, με τα μέτρα για την αποτροπή διάδοσης του κορωνοϊού να έρχομαι στη θέση να πω εγώ, ένας μη «δεξιός» άνθρωπος, πως βλέπω μια κυβέρνηση ασυνήθιστα σοβαρή για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα, να απευθύνεται σε ένα λαό που σε μια σημαντική μειοψηφία του, κάνει ό,τι να ’ναι…

Αυτό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας – που στο εξής θα λέω «οτινάιναιρ» – α) μετά το κλείσιμο των σχολείων άρχισε να συνωστίζεται στις καφετέριες, β) διαδήλωσε στα νησιά για τους πρόσφυγες το περασμένο Σάββατο, γ) ήπιε ποτό το Σαββατόβραδο στο υπαίθριο μπαρ, το οποίο έστησε ένας μάγκας επιχειρηματίας της Θεσσαλονίκης… δ) πήγε στην Εκκλησία την Παρασκευή για τους Χαιρετισμούς και την Κυριακή για να μεταλάβει ο ίδιος ή τα εγγόνια του… ε) βγήκε στις παραλίες της Αττικής για μπάνιο το Σαββατοκύριακο κοκ.

Οι «οτινάιναιρ» θα έκαναν ίσως λιγότερο κακό στη χώρα, αν ήταν διακριτοί ως κοινωνική ομάδα, ως ομάδα πολιτών, ως ομάδα ψηφοφόρων, γιατί θα μπορούσαμε να τους απομονώσουμε, να τους… βάλουμε σε καραντίνα, για να πω κάτι που είναι επίκαιρο.

Το πολύ χειρότερο όμως, είναι ότι οι «οτινάιναιρ» διατρέχουν εγκάρσια και οριζόντια την ελληνική κοινωνία, σε κάθε κοινωνική και οικονομική διαστρωμάτωση, σε κάθε πολιτική και κομματική έκφραση, σε κάθε αθλητική συλλογικότητα, θα έλεγα και σε κάθε σπίτι ενίοτε…

Πάρ’ τε τους ψεκασμένους για παράδειγμα. Δεν ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο κόσμο. Οι «αγανακτισμένοι» του 2010 επίσης, ήταν αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι και ακραίοι.

 

Ο συνδυασμός

Αυτό συμβαίνει και με τους σύγχρονους «οτινάιναιρ» που βγαίνουν στον αφρό, την ώρα που η πλειοψηφία της κοινωνίας αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Αυτοί διαμορφώνουν μια ισχυρή τάση ανθρώπων και το μήνυμα βλακείας που αυτή η ομάδα εκπέμπει κάθε φορά, έχει πολλαπλασιαστικό αντίκτυπο λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπου αυτές οι τάσεις εμφανίζονται σχεδόν κυρίαρχες.

Έτσι, καταλήγω στο προαναφερθέν συμπέρασμα για μια πολιτική ηγεσία αρκετά σοβαρή, που δεν έχει κάνει το μεγάλο λάθος στη διαχείριση της κρίσης του κορωνοϊού, με παραλείψεις, λάθη και κενά ωστόσο, αλλά μια ηγεσία που απευθύνεται σε έναν ηλίθιο λαό.

«Σοφή» κυβέρνηση, ηλίθιος λαός… Δε θυμάμαι σε άλλη σοβαρή ιστορική περίσταση αντίστοιχο συνδυασμό.

 

Κακή διαχείριση στο ΠΓΝΙ

Ατελής ήταν η διαχείριση της κρίσης του κορωνοϊού, στην περίπτωση του Γενικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων.

Η πρώτη ανακοίνωση της διάγνωσης δύο θετικών κρουσμάτων στον covid-19, από τα δείγματα που καθημερινά στέλνει το ΠΓΝΙ στο μικροβιολογικό εργαστήριο ανάλυσης του ΑΠΘ, έγινε από τον πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, Γιώργο Φλούδα, στη διάρκεια του δελτίου ειδήσεων της ΒΗΜΑ Τηλεόραση, το βράδυ της Παρασκευής.

Από τη στιγμή εκείνη και μετά, κανείς, ούτε 6η ΥΠΕ ούτε Υπουργείο Υγείας αναφέρθηκαν στα δύο κρούσματα των Ιωαννίνων και βασικά στο ένα κρούσμα που αφορούσε την ειδικευόμενη γιατρό του νοσοκομείου.

Όταν τόσο καιρό λέμε για την προστασία του εθνικού συστήματος υγείας και του προσωπικού του, προκειμένου να μείνει αυτό όρθιο και αλώβητο από τον ιό, ώστε στο ενδεχόμενο μια πανδημίας στην ελληνική κοινωνία, να την αντιμετωπίσουν τα νοσοκομεία μας με το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, στην περίπτωση του ΠΓΝΙ, ο… «εχθρός» δεν ήλθε από έξω, όπως θεωρούσαμε φυσιολογικό αλλά από τα μέσα, αφού πρόσβαλε μια γιατρό!

 

Ως τώρα… αλλά…

Τα μέχρι τώρα δείγματα που αναλύθηκαν – καμιά 70αριά μέχρι την Κυριακή – βρέθηκαν όλα αρνητικά, γεγονός ενθαρρυντικό αλλά όχι για να μας κάνει να πανηγυρίζουμε ακόμη.

Η καχυποψία, η ανησυχία και σε ορισμένες περιπτώσεις ο πανικός, είναι συναισθήματα που έχουν καταλάβει τους υγειονομικούς του ΠΓΝΙ και το κλίμα αυτό κάνει χειρότερο η σιγή ασυρμάτου που έχει επιβάλλει η 6η ΥΠΕ, αν και η διοίκηση του νοσηλευτικού ιδρύματος εξεδήλωσε την πρόθεση να βγει μπροστά και να ενημερώσει για τις κινήσεις της τον κόσμο.

Ο τρόμος ορισμένων εργαζομένων άρχισε να φαίνεται από την Δευτέρα, από τα μαζικά αιτήματα για άδειες ειδικού σκοπού! Είναι πολλοί αυτοί που δεν αισθάνονται ασφαλείς στο νοσοκομείο, παρ’ ότι έγιναν οι δέουσες ενέργειες από τη διοίκηση για την απολύμανση όλων των χώρων από όπου πέρασε η ασθενούσα γιατρός και από χθες άρχισαν να κλείνουν κλινικές και τμήματα για να εξοικονομηθεί προσωπικό.

 

Το «ταμείο του κορωνοϊού»

Η πρόταση Ριζόπουλου για την δημιουργία ταμείου για τον κορωνοϊό από την Περιφέρεια Ηπείρου, με στόχο την κάλυψη αναγκών που θα προκύψουν από την εν εξελίξει κρίση, τη στιγμή που το κράτος έχει νομιμοποιήσει τις σχετικές δαπάνες από τις Περιφέρειες, σηκώνοντας τα χέρια ψηλά στο κομμάτι των έκτακτων δαπανών που προκαλεί στο κράτος ο ιός, βρήκε θετική ανταπόκριση στις παρατάξεις της αντιπολίτευσης.

Δημητρίου και Πρέντζας είχαν συμφωνήσει τη Δευτέρα, με γραπτές τους απαντήσεις προς τους «Ορίζοντες Ηπείρου» και θετικά αντιμετώπισε την πρόταση Ριζόπουλου και ο Γιώργος Ζάψας, συγκροτώντας ένα «μέτωπο», μπροστά στη διαφαινόμενη αδυναμία του κράτους να ανταποκριθεί σε στοιχειώδεις ανάγκες που προκαλεί η κρίση.

Τώρα, εναπόκειται στην Περιφερειακή Αρχή να κάνει αποδεκτή ή όχι την πρόταση που διατύπωσε ο Ριζόπουλος και στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, όταν έγινε η σχετική συζήτηση, μετά από δική του επερώτηση.

Αν την αποδεχτεί, θα πρέπει να ορίσει τις δαπάνες που θα αφαιρέσει από αλλού για να τις διαθέσει στο «ταμείο του κορωνοϊού».

 

Δύο συνεδριάσεις

Μέσα σε αυτόν τον πανικό, ο Δήμος Ιωαννιτών συγκάλεσε δημοτικό συμβούλιο για την Τετάρτη, με 30 θέματα στην ημερήσια διάταξη. Για χθες το απόγευμα επίσης, η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων είχε συγκαλέσει διοικητικό συμβούλιο, με θέμα τις καταγγελίες εργαζομένων για εργοδοτικές αυθαιρεσίες, με την επίκληση του κορωνοϊού. Στις δύο συνεδριάσεις, αν γίνουν, θα είναι πάνω από 50 και πλέον άνθρωποι συγκεκριμένοι σε κλειστό χώρο.

Ο Δήμαρχος ωστόσο έλεγε χθες πως δεν θα γίνει συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αλλά δια περιφοράς έγκριση των 30 θεμάτων. Ο Θωμάς Μπέγκας χθες πάντως, κατήγγειλε τη δημοτική αρχή για τη σύγκληση του δημοτικού συμβουλίου…

Το Εργατικό Κέντρο τέλος, υποστηρίζει πως παρά τον επικίνδυνο ιό, οφείλει να προστατέψει τους εργαζόμενους από τα παραβατικά φαινόμενα εργοδοτών που βρήκαν την ευκαιρία να αυθαιρετήσουν και τη βάφτισαν covid-19…

Τη μασέλα φοράει και θα «δαγκώνει» και φέτος… ο Παναγιώτης Μπούρχας

 

Από Δευτέρα 13/1/2020 «δαγκώνουμε» και ραδιοφωνικά, στον ΗΧΩfm 102,7

Show Buttons
Hide Buttons