ΔΗΓΜΑΤΑ 19/11/2020

ΔΗΓΜΑΤΑ 19/11/2020

Έπεσα έξω στις προβλέψεις μου για τις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου και τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στους ντε και καλά… διαδηλωτές.

Η κυβέρνηση έγινε ελαφρώς «ρόμπα» στην Αθήνα, από τα σχέδια μάχης του ΚΚΕ κι αυτό σε ένα βαθμό το ανέμενα.

Αυτό που με εξέπληξε ωστόσο, ήταν η βίαιη αντίδραση του κράτους και των κατασταλτικών μηχανισμών σε περιοχές, όπως η δική μας, όπου θα μπορούσαν να λείψουν τα επεισόδια, αν το επέτρεπε η Αστυνομία. Αν έκανε τα στραβά μάτια για λίγο και επέτρεπε στους λίγους φοιτητές να κάνουν μια μικρή πορεία ως το σημείο που απαγόρευε τη διέλευση στην αρχή της Δωδώνης. Αντ’ αυτού η Αστυνομία χτύπησε στο ψαχνό τους φοιτητές, όπως όλοι είδαμε. Και τους φόρτωσε με ένα βαρύ κατηγορητήριο, από το οποίο μπορεί και να δυσκολευτούν να ξεμπλέξουν. 

Κακό πρώτο σημάδι για την κυβέρνηση και για όσα ίσως έπονται, τον χειμώνα που έχουμε μπροστά μας.

Η ιστορία εξελίχθηκε άσχημα, γιατί ξεκίνησε με το λάθος τρόπο τελικά. 

Πολλοί καταδίκασαν την ωμή βία και σωστά. Άλλοι απλώς εξέφρασαν τη θλίψη τους. Δεν πέθανε κανείς όμως, από ένα τυχαίο γεγονός ασούμε… αντίθετα υπήρξε ένα αίτιο και ένα αιτιατό, το οποίο οι συγκεκριμένοι αποφεύγουν να ονοματίσουν.

 

Νεύρα τσαταλάκια

Τσαταλάκια θα γίνουν τα νεύρα μας, όσων έχουμε παιδιά σε δημοτικά και νηπιαγωγεία, αυτό το διάστημα που η τεχνολογία θα μεσολαβεί στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Κι ενώ ο ιδιωτικός τομέας της εκπαίδευσης τα θέματα αυτά τα έχει λύσει προ πολλού, εμείς οι του δημόσιου σχολείου, αφού περάσαμε τη φάση της άρνησης της τεχνολογίας με τις μάχες των εκπαιδευτικών μας και πολλών γονιών για να βγάλουν «έξω τις κάμερες από τα σχολεία», τώρα θα πρέπει να ανεχόμαστε όλο αυτό το μπάχαλο μιας πλατφόρμας που δε «σηκώνει» τόσες χιλιάδες παιδιά και τα μεσημέρια όσων γονιών θα βρίσκονται στο σπίτι θα περνούν βλέποντας το σύστημα να «πέφτει» και να «σηκώνεται»…

Είναι θέμα της πλατφόρμας WEBEX της εταιρείας Cisco μόνο; Είναι και θέμα των δικτύων κινητής τηλεφωνίας και internet που δεν συντηρούνται και δεν αναβαθμίζονται με στόχο να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, έστω κι αν είναι οι ακριβότερες στην Ευρώπη (!); Είναι η καθυστέρηση στη δρομολόγηση της μετάβασης στη νέα γενιά των 5G δικτύων, τα οποία αρχίζει να χρησιμοποιεί ο κόσμος εδώ και λίγο καιρό;

Είναι όλα αυτά μαζί και το καθένα ξεχωριστά, για τα οποία η αντιπολίτευση έχει δικαίωμα να ασκεί κριτική και για τα οποία φέρει ευθύνες η σημερινή κυβέρνηση, τα Υπουργεία Παιδείας, Ανάπτυξης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, το καθένα από την πλευρά του και στο μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη για την τηλε-εκπαίδευση, όπως δεν είναι έτοιμη και για πολλά άλλα πράγματα και ως εκ τούτου, όσον αφορά τα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, θα έλεγα ότι είναι απαραίτητο να σκεφτεί η κυβέρνηση πως θα τα ανοίξει ξανά, το συντομότερο δυνατόν. Γιατί τα παιδιά που φοιτούν στα ιδιωτικά σχολεία της χώρας μας έχουν αποκτήσει από την περασμένη άνοιξη, ένα τεράστιο πλεονέκτημα έναντι των μαθητών των δημόσιων σχολείων και αυτές οι διακρίσεις είναι πολύ ταξικές.

 

Ο μικρός από την Πάτρα

Πέρα από τα νεύρα των γονιών που θα σπάνε κάθε φορά που θα βλέπουν στην οθόνη του υπολογιστή ή του tablet τους το… «connecting», συμμερίζομαι και τη στενοχώρια των μαθητών που είναι πιο υπεύθυνοι που αγχώνονται όταν νοιώθουν ότι το μάθημα γίνεται και αυτοί είναι εκτός της διαδικτυακής «τάξης» τους, λόγω τεχνικών προβλημάτων, δικών τους ή του συστήματος.

Όπως αυτό το 9χρονο παιδάκι από την Πάτρα που έψαχνε καλό ίντερνετ στο κρεοπωλείο της γιαγιάς του και πήγε στο μαγαζί της για να συνδεθεί με την τάξη του για το μάθημα – διαβάστε εδώ

Πόσο με συγκίνησε αλήθεια ο πιτσιρικάς… γιατί βλέπω στη συναίσθηση της ατομικής ευθύνης του που μεταφράζεται σε αγωνία για να συμμετάσχει με κάθε τρόπο στο μάθημα της τάξης του, με όλες αυτές τις δεδομένες αντικειμενικές δυσκολίες και που δε βγαίνει στο δρόμο… με πανό και πλακάτ για να διαμαρτυρηθεί για το ανίκανο κράτος… Είναι βέβαιο πως ο μικρός θα γίνει ένας υπεύθυνος πολίτης αύριο από αυτούς που έχει ανάγκη μια χώρα για να πάει μπροστά.

 

Το επιτελικό κράτος

Το κράτος τώρα, είναι προφανώς ανίκανο και αυτό δεν χωρά αμφισβήτηση.

Το Υπουργείο Παιδείας πέρα από τα όσα αναφέρθηκαν ήδη, είχε οκτώ μήνες περιθώριο για να διαμορφώσει τις συνθήκες στα δημόσια σχολεία ώστε να παράσχει τη σύγχρονη τηλε-εκπαίδευση, με 90% τουλάχιστον αποτελεσματικό τρόπο.

Και να μη μιλήσουμε άλλο για τα δύσκολα αλλά να μείνω στα πολύ εύκολα. Την άνοιξη έγινε μια απόπειρα για να καλυφθούν οι ανάγκες χιλιάδων μαθητών σε τεχνολογικό εξοπλισμό. Δόθηκαν με διάφορους τρόπους τάμπλετ σε λίγους μαθητές και σε λίγες περιοχές, είτε με πρωτοβουλία του κράτους μέσω δωρεών είτε μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τα πρώτα επιστράφηκαν, τα δεύτερα σε πολλές περιπτώσεις χαρίστηκαν στα παιδιά και καλώς.

Το καλοκαίρι όμως πέρασε και τον τελευταίο μήνα, το Υπουργείο Παιδείας άρχισε να καταμετρά τις ανάγκες για εξοπλισμό των μαθητών όλης της χώρας.

Μόνο στο Νομό Ιωαννίνων πληροφορούμαι πως οι καταμετρημένες ως τώρα, πρόχειρα, ανάγκες για τάμπλετ, αφορούν 100 παιδιά! Το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει τρόπο να καλύψει αυτή τη ζήτηση και απευθύνεται σε Δήμους και Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων.

Τώρα, μήνα Νοέμβριο… όταν υπάρχουν ευρωπαϊκά κονδύλια γι’ αυτή τη δουλειά, τα οποία αξιοποίησαν εδώ και καιρό άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα η Πορτογαλία.  

Τι να πεις μετά για το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη; Και είμαι ο τελευταίος που θα λαϊκίσω, για όποιον πει ότι υπερβάλλω, επειδή κάθε οικογένεια σήμερα έχει στο σπίτι της τουλάχιστον έναν υπολογιστή, ένα τάμπλετ και δυο κινητά…

 

Κατάντια

Δεν είναι η πρώτη φορά που διάφοροι θεσμικοί φορείς συναντούν εκπροσώπους της αντιπολίτευσης και ο αγάς βουρλίζεται…

Είτε σε περίοδο προεκλογική είτε σε νεκρή πολιτικά περίοδο, όπως αυτή που διανύουμε τώρα.

Αντιπροσωπεία μιας παράταξης συναντά έναν πρόεδρο, μια διοίκηση Ένωσης ή ένα Επιμελητήριο και ο αγάς… τηλεφωνεί την επόμενη στιγμή και απειλεί επειδή δέχτηκαν οι άνθρωποι να είναι ευγενικοί και θεσμικοί και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για μια ενημέρωση, για μια θεσμική ξαναλέω επαφή…

Αυτά συμβαίνουν στην Ήπειρο και δεν αλλάζουν με τίποτα. Ούτε τότε που η περιοχή βρίσκονταν υπό τον τουρκικό ζυγό αλλά ούτε και σήμερα που έχουμε, υποτίθεται, πολιτική ελευθερία… Ο αγάς παραμένει, είτε φοράει φέσι είτε είναι ασκεπής… που λέγαμε και στο στρατό…

 

Το παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια

Δεν θα ασχοληθώ σήμερα, με το τελευταίο αγαπημένο μου θέμα, τις διασπάσεις στους Φορείς Διαχείρισης των σκουπιδιών… Έχουμε άλλωστε μπροστά μας αύριο, μια ακόμα συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του περιφερειακού ΦΟΔΣΑ, την τρίτη (!) για το ίδιο θέμα: το διαγωνισμό και τη μελέτη για την ανάθεση της διαχείρισης των σταθμών μεταφόρτωσης απορριμμάτων και του λεγόμενου ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των σκουπιδιών. 

Θα πω μόνο τούτο: την ώρα που στα Γιάννενα έχει σχεδόν επιβληθεί μια θεωρητική «κανονικότητα», σύμφωνα με την οποία η διάσπαση του περιφερειακού ΦΟΔΣΑ είναι… δίκαιο, λογική, δικαίωμα… κτλ. φοβάμαι πως κάποιος παραμονεύει στη γωνία…

Και τα… γουρουνάκια που εδώ δεν είναι μόνο τρία, αλλά περισσότερα… – τουλάχιστον 18 – δοκιμάζουν λύσεις για το σπιτάκι τους… Θα το φτιάξουν από άχυρο; Από ξύλα ή από πέτρες; Μέχρι να το καταλήξουν όμως, ο λύκος που καιροφυλακτεί θα τα κάνει μια χαψιά…

(Η ερμηνεία του παραμυθιού σε επόμενο επεισόδιο… Μην πείτε μόνο πως δεν σας προειδοποίησα). 

Τη μασέλα φοράει και θα δαγκώνει και φέτος ο Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons