ΔΗΓΜΑΤΑ 28/12/2019

ΔΗΓΜΑΤΑ 28/12/2019

Ευχές

Ευχές, ευχές, πολλές ευχές για κάθε καλό, όπως το ορίζει ο καθείς για τον εαυτό του και για τους δικούς του.

 

Η αιθαλομίχλη

Αισθητή διαφορά στην αιθαλομίχλη της τσίκνας που σκέπαζε άλλες χρονιές το κέντρο της πόλης, εμπορικό και ιστορικό, διαπίστωνε κανείς το μεσημέρι της παραμονής των Χριστουγέννων.

Η πρώτη εικόνα της πόλης ήταν παλιότερα τα μαγαζιά εκατέρωθεν της Δωδώνης που όλα είχαν τα προηγούμενα χρόνια, τις ψησταριές να δουλεύουν στο φουλ τέτοια μέρα, όπως και παραμονή Πρωτοχρονιάς, η διαφορά όμως, πλέον είναι ότι πολλά από αυτά τα μαγαζιά δε λειτουργούν. Έτσι, μπαίνοντας κανείς στο κέντρο και ερχόμενος από Ανατολή, δεν έβλεπε εκείνο το σύννεφο της τσίκνας που αντίκριζε στο παρελθόν.

Κατά τα λοιπά, ήταν μια όμορφη από άποψη καιρού, παραμονή Χριστουγέννων που οι Γιαννιώτες και οι επισκέπτες της πόλης, τίμησαν δεόντως με το πατροπαράδοτο έθιμο που χάνεται στα βάθη της ιστορίας… φαγοπότι υπό τον εκκωφαντικό ήχο κλαρίνου ή χάλκινων…

Παρεμπιπτόντως, γιατί δεν κλείνει και η Κάνιγγος όπως έκλεισε η Ανεξαρτησίας προχθές, μιας και σχεδόν τα μισά Γιάννενα, έστω για λίγο, πέρασαν από αυτή τη γειτονιά της πόλης, από την οδό Κωλέττη και κάτω, μέχρι τη στοά του Montage; Δε χρειάζεται να γίνει κάποιο ατύχημα πρώτα, νομίζω…

 

Ανάπτυξη;

Χαράς ευαγγέλια λοιπόν για τους αναμένοντες την ανάπτυξη στην περιοχή μας. Η κυρία «Ανάπτυξη» έκανε την εμφάνισή της, αφού γέμισαν ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφέ.

Δε διαφωνώ ότι είναι ασφαλώς πολύ καλό να έχουμε πληρότητες και 100 και 200 τοις εκατό… Ούτε είμαι της άποψης του ΚΚΕ που λέει πως αυτή η ανάπτυξη είναι για δυο-τρεις μεγαλοξενοδόχους και για κανέναν άλλον…

Αρκεί αυτή η ανάπτυξη, εντός ή εκτός εισαγωγικών, να δημιουργεί όρους υγιούς οικονομίας και δίκαιου ανταγωνισμού, από τα οποία θα ωφελείται και ο εργαζόμενος, όταν θα ασφαλίζεται, θα αμείβεται καλύτερα και στην ώρα του, θα πληρώνεται τα δώρα τους και τις άδειές του και όλα…

Γιατί ακούγονται παράπονα και καταγγελίες για εργοδότες, από μεγάλα ξενοδοχεία της πόλης – όχι σημειωτέον από τα υπερπολυτελή πεντάστερα – ότι άλλος έχει σταματήσει τελείως να πληρώνει τα δώρα και άλλος πως έχει «μέσα» τους εργαζομένους του, για κάμποσους μήνες.

Αν ισχύουν αυτά που φτάνουν στα αυτιά μου, καλό θα είναι να ειπωθούν επώνυμα και επίσημα, για να μην κοροϊδευόμαστε άλλο…

 

Οι σέλφις του Κυριάκου

Η τσίκνα από το κοντοσούβλι σκέπαζε το μεσημέρι της δεύτερης ημέρας των Χριστουγέννων, το κέντρο του Μετσόβου… Και τότε εμφανίστηκε ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης, με σπορ περιβολή να περιδιαβαίνει την πλατεία.

Όσοι του ζήτησαν φωτογραφία, φωτογραφήθηκαν. Ευγενικότατος και προσιτός, αυτό δε μπορεί να του το αμφισβητήσει κανείς, το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και με τον Τσίπρα.

Το Μέτσοβο ήταν πήχτρα εν τω μεταξύ, δεν είμαι σίγουρος αν ο κόσμος πήγε να δει τον Κυριάκο, ενδεχόμενο δύσκολο, λόγω της συσχέτισης του Πρωθυπουργού μας με την κακή τύχη, αν και… – να χτυπήσω ξύλο – δεν έγινε τίποτε κακό αυτά τα δύο εικοσιτετράωρα που βρίσκεται στην περιοχή…

 

Η καπνοαπαγόρευση

Μιας και είπα για τον Κυριάκο, κι επειδή αυτές τις μέρες των γιορτών τα μαγαζιά είναι γεμάτα από κόσμο, σας προκαλώ να αναλογιστείτε αν μπορούσατε να σκεφτείτε μεγαλύτερη «επανάσταση» από την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Έχετε διανοηθεί καπνίζοντες και μη καπνίζοντες, τι πραγματική «επανάσταση» έχει συμβεί στη χώρα με το κάπνισμα;

Περιμένατε πως μπορούμε να εφαρμόσουμε αντικαπνιστικό νόμο και οι καπνίζοντες να βγαίνουν εκτός κλειστών χώρων για να καπνίσουν; Ειλικρινά το ρωτώ: περιμένατε μια κυβέρνηση να καταφέρει αυτό που προσπάθησαν κάμποσες κυβερνήσεις ως σήμερα;

Εγώ ομολογώ πως δεν το περίμενα.

Μα, τα βράδια όμως, ξέρεις, εκεί όμως δεν… θα μου πείτε πως ξέρετε μέρη που δεν εφαρμόζεται ο αντικαπνιστικός νόμος κτλ. Οκ, μπορεί.

Κατά γενικό κανόνα ωστόσο, η απαγόρευση ισχύει, εφαρμόζεται και λες και δεν είναι Έλληνες αυτοί που μέχρι χθες ρισκάριζαν με τα πρόστιμα, τσαμπουκαλεύονταν με όποιον μη καπνιστή τους ζητούσε μέσα σε ένα μαγαζί να σβήσουν το τσιγάρο γιατί ενοχλούσε.

Με δυο λόγια, μας έκανε Ευρώπη ο Κυριάκος! Δεν ξέρω τι άλλο θα καταφέρει στη θητεία του, αυτό τουλάχιστον που ήταν ένα από τα θέματα που έθεσε υψηλά στην ατζέντα του, άκοπα, ανέξοδα και χωρίς πολιτικό κόστος, το έκανε πράξη. Εύχομαι μόνο, να μην είναι για λίγο…

 

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημα

Η κυριολεξία και η μεταφορική χρήση των λέξεων της ελληνικής γλώσσας ενίοτε δίνει το δικαίωμα στο ομιλούντα, να κάνει κατάχρηση όρων, λέξεων και φράσεων, σε σημείο ωστόσο που η πολιτική, ως «τέχνη του εφικτού», δεν θα έπρεπε να δικαιολογεί.

Άλλο η λογοτεχνία, άλλο οι πολιτικοί. Κι αν θέλει στο κάτω – κάτω της γραφής ο πολιτικός να το παίξει ποιητής, ας γίνει ποιητής και ας συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα του λείψουν τα χιλιαρικάκια της βουλευτικής αποζημίωσης…

Η λέξη «βία» ας πούμε, χρησιμοποιήθηκε σε βαθμό κατάχρησης τα προηγούμενα χρόνια, από τους διάφορους αντιμνημονιακούς. Όταν ασκούνταν κανονική βία, σε βάρος των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ, οι Συριζαίοι τη δικαιολογούσαν με τη «βία των μνημονίων»… Κατά τη λογική του τότε κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα μνημόνια ήταν ο σαδισμός της πολιτικής πράξης που ηδονίζονταν να ασκούν «αυτοί που κατέστρεψαν τον τόπο» – οι Πασοκονεοδημοκράτες δηλαδή… (διαβάστε εδώ ένα σχετικότατο άρθρο που φιλοξένησε προ ημερών το pbnews.gr). 

 

Τι είναι βία;

Με παρόμοιο τρόπο, χθες, στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ασκώντας κριτική εφ’ όλης της ύλης, στα πεπραγμένα της σημερινής κυβέρνησης, η βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ Μερόπη Τζούφη, χρησιμοποίησε διασταλτικά ερμηνεύοντας τη λέξη «βία», συγκρίνοντάς την με τη βία της αστυνομικής καταστολής που τελευταία, είναι αλήθεια, ξεπέρασε τα όρια.

«Δίπλα στη βία των ΜΑΤ στις πανεπιστημιακές αυλές, δίπλα στη βία των κλειστών κέντρων για την κράτηση των προσφύγων, θα υπάρχει και η βία του ΑΜΚΑ για Έλληνες» σημείωσε μεταξύ άλλων και αναφέρθηκε στις αλλαγές της ελεγχόμενης πρόσβασης στα πανεπιστήμια, στον κανόνα του ν+2 που έρχεται, στη μείωση του 20% της χρηματοδότησης που θα μεταφέρει πόρους από τα πανεπιστήμια που αναπτύσσονται στα ήδη ανεπτυγμένα και καθιερωμένα πανεπιστήμια κτλ.

Κατά τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, βία είναι να μην έχουμε στα πανεπιστήμια αιώνιους φοιτητές όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, ακόμα και αν δεν στοιχίζουν τίποτα στο κράτος οι «αιώνιοι»…οκ, βία είναι ο έλεγχος της αποδοτικότητας ενός ΑΕΙ και η επιβράβευση των στόχων που θα θέτει το ίδιο, με μπόνους στις χρηματοδοτήσεις του, βία τέλος, κατά τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο έλεγχος των αποφοίτων των ελληνικών πανεπιστημίων, ώστε να μην παράγει η μικρή Ελλάδα περισσότερους επιστήμονες από όσους παράγει η Γερμανία, ας πούμε…

 

Δεν υπάρχει σωτηρία

Στη χώρα λοιπόν που δε μπορούμε να ορίσουμε πολιτικά τι είναι βία, στη χώρα όπου το παιδί μπορεί με τη λογική του ΣΥΡΙΖΑ, να υποστηρίξει ότι «βία είναι η φασολάδα ή οι φακές» που το αναγκάζει να φάει για μεσημεριανό η μάνα του… αυτές τις μέρες ο κόσμος τσακώνονταν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για το αν ο Χριστός ήταν πρόσφυγας, μετανάστης ή οικονομικός μετανάστης!

Και σοβαροί υποτίθεται, πολιτικοί, επιχειρηματολογούσαν υπέρ της πρώτης, της δεύτερης ή της τρίτης εκδοχής…

 

 

Τη μασέλα φοράει ο Παναγιώτης Μπούρχας

(Τα «Δήγματα» δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Νέοι Αγώνες» στο φύλλο του Σαββάτου, 28/12/2019)

 

Show Buttons
Hide Buttons