ΔΗΓΜΑΤΑ 29/9/2020

ΔΗΓΜΑΤΑ 29/9/2020

Το πράγμα ξεφεύγει εμφανώς… 

Και τα παιδία παίζει προφανώς επίσης. 

Αναφέρομαι στην πορεία του κορωνοϊού κατά τις τελευταίες ώρες. Αν δε βρεθεί και δεν αρχίσει να χρησιμοποιείται σύντομα το εμβόλιο, δε μας βλέπω καλά. Οι μέχρι πρότινος σταθερές ανατρέπονται και αλλάζουν μέσα σε λίγες μέρες και όπως ας πούμε, η Ελλάδα ήταν ασφαλής προορισμός κατά την άνοιξη, πλέον βλέπει τους τριψήφιους αριθμούς καθημερινά να φιγουράρουν στις ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ και τρομάζει τον εγχώριο πληθυσμό. Και πάλι η χώρα πάντως, σε μια σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο, δεν διεκδικεί κάποιο αρνητικό ρεκόρ αλλά σε σχέση με το πρώτο κύμα της πανδημίας τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα.

Η νόσος δεν ελέγχεται πια, καθώς δε μιλάμε για ένα κρούσμα εδώ και άλλο ένα κρούσμα παραπέρα… αλλά για αρκετά κρούσματα καθημερινά που σύντομα θα αποτελούν την εμπειρία των περισσοτέρων για την επαφή του οικείου τους περιβάλλοντος με τον ιό. Το καλοκαίρι άκουγα συχνά τον συλλογισμό του τύπου «ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει» και έλεγε ο πωλητής της λαϊκής αγοράς: «εγώ πουλάω ντομάτες σε τόσα διαφορετικά μέρη κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Πηγαίνω σε τόσες λαϊκές αγορές και δεν συνάντησα ένα κρούσμα. Άρα μην πιστεύετε στον κορωνοϊό…». 

Τώρα πλέον, αυτή η πραγματικότητα αλλάζει.

 

Οι εκκλήσεις

Έχουμε και τις εκκλήσεις…

Ο Δήμαρχος Ιωαννίνων για παράδειγμα, έκανε μια ακόμα έκκληση χθες, προς τους πολίτες να προσέχουν και προς τους μαθητές να σταματήσουν τις καταλήψεις… 

Πώς μου φαίνονται οι εκκλήσεις; Δεν έχουν νομίζω καμία απολύτως αξία. Ο κόσμος που έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης, δεν χρειάζεται κανένα Δήμαρχο, κανέναν Περιφερειάρχη και κανένα Πρωθυπουργό να τον προειδοποιήσει για να προσέξει περισσότερο τη δική του υγεία και την υγεία των στενών συγγενών του. Ο άλλος κόσμος που δεν προφυλάσσεται και που αμελεί συστηματικά τα στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας και αποστασιοποίησης έχει γραμμένο κάθε τοπικό ή άλλο άρχοντα. Ούτε τους βλέπει, ούτε τους ακούει, ούτε θα καταλάβει τρακόσα κατομμύρια εκκλήσεις και να ακούσει. 

Αν πεθάνει κάποιος δικός του, τότε μόνο ίσως να αναθεωρήσει. 

Αν αποτελεσματική θεραπεία ή εμβόλιο για τον κορωνοϊό δεν βρεθούν σύντομα, δεν αποκλείεται και να επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις του Bill Gates για τον αριθμό των θανάτων μιας πιθανής πανδημίας, τις οποίες επικαλούνται οι συνωμοσιολόγοι… Όχι γιατί σχεδίασε ο Bill Gates και ο Kisinger την εκκαθάριση του πληθυσμού της υφηλίου, προκειμένου να ζήσουν καλύτερα όσοι θα μείνουν πίσω… αλλά εξαιτίας της παγκόσμιας βλακείας που δε γνωρίζει σύνορα και δεν κάνει διακρίσεις. 

 

Δε θέλω να το σκέφτομαι

Α, και αυτή η θεωρία των αντιπολιτευόμενων την κυβέρνηση που λέει ότι τα καλά αποτελέσματα του πρώτου κύματος της πανδημίας οφείλονται στον ηρωισμό και την αυτοθυσία των Ελλήνων – που έμειναν στο σπίτι τους έτσι, δεν πήγαν και στον πόλεμο… – ενώ η αρνητική εικόνα της πανδημίας που καταγράφεται σήμερα στη χώρα μας, αποδίδεται αποκλειστικά και μόνο στην κυβέρνηση, δεν έχει ειρμό.

Λάθη και μάλιστα πολλά έκανε και κάνει η κυβέρνηση. Δε μιλάμε όμως, για μια κανονική κατάσταση, ούτε για την επανάληψη μιας προηγούμενης εμπειρίας που μπορούμε να την διορθώσουμε και να αποφύγουμε παλιά μας λάθη. Μιλάμε για πρωτόγνωρες συνθήκες και παγκόσμια δεν υπάρχει μια συνταγή, ένα manual που να ακολουθείται από τις χώρες οριζόντια και κατακόρυφα, ώστε να υπάρχουν οι λιγότερο κακές επιπτώσεις. 

Και προσωπικά το πιστεύω και θα το ξαναπώ: ευτυχώς που έγιναν εκλογές πριν από την εκδήλωση της πανδημίας. Δε θέλω να σκέφτομαι πως θα ήταν τα πράγματα με κυβέρνηση το νυν κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

 

Οι πρόσφυγες

Με τους πρόσφυγες και μετανάστες που διαμένουν στις προσφυγικές δομές της επικράτειας, είχα επισημάνει από την πρώτη στιγμή πως είναι η «μαύρη τρύπα» της κυβερνητικής πολιτικής στη διαχείριση της πανδημικής κρίσης. Στην αρχή έκαναν πως δεν έβλεπαν, μετά άρχισαν κάποιους ελέγχους, τώρα λέει ο Χαρδαλιάς ότι γίνονται ενημερώσεις σε γλώσσες των ανθρώπων αυτών με τη βοήθεια των Δήμων όπου είναι δυνατόν και τρεχάτε ποδαράκια μου… Οι μισοί από τους διασωληνωμένους είναι ξένοι, είτε γιατί δεν προσέχουν όσο πρέπει, είτε γιατί δε μπορούν να το κάνουν, στις συνθήκες που είναι αναγκασμένοι να διαβιούν.

Το χειρότερο που θα μπορούσε να γίνει στη φάση που βρισκόμαστε είναι και μια έξαρση της ξενοφοβίας, αν όσοι έχουν συμφέρον να το κάνουν, αρχίσουν να διαδίδουν πως για τον κορωνοϊό φταίνε οι ξένοι…

Αν δε, όπως σωστά έγραφε ο Γιάννης ο Σιδέρης στο liberal.gr εχθές, φτάσουμε κάποια στιγμή στην κατάσταση της Ιταλίας, όταν οι γιατροί και οι νοσηλευτές έπρεπε να διαλέξουν ποιον θα σώσουν και ποιον θα αφήσουν να πεθάνει, σκεφτείτε το δίλημμα των επαγγελματιών της υγείας όταν θα έχουν μπροστά τους ένας 80χρονο Έλληνα και έναν κατά πολύ νεαρότερο πρόσφυγα που και οι δυο θα έχουν ανάγκη διασωλήνωσης. Τι θα κάνουν τότε οι άνθρωποι αυτοί; 

(Η στήλη κάπου εδώ οφείλει να ζητήσει και μια συγγνώμη επειδή το τελευταίο διάστημα έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό τη χιουμοριστική και ειρωνική διάθεσή της, συναισθανόμενος την ανάγκη να σοβαρευτούμε όλοι, χωρίς πανικό και φόβο, γιατί αυτά τα δύο δεν είναι σε τίποτα και ποτέ, καλοί σύμβουλοι).

 

Οι σχολικές καταλήψεις

Οι σχολικές καταλήψεις δε μπορεί να συνδέονται με την έξαρση του κορωνοϊού. Όσοι χρησιμοποιούν τέτοια επιχειρήματα ή υποννούν τέτοιες ανοησίες, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα επιδημιολογικά δεδομένα. Για την ώρα τουλάχιστον, εστίες μετάδοσης της νόσου δεν είναι οι σχολικές καταλήψεις. Τώρα αν αυτό αλλάξει, αύριο – μεθαύριο, το ξανασυζητάμε.

Οι εκκλήσεις για το σταμάτημα αυτής της ελληνικής βλακείας, της ψευσθαίσθησης επαναστικότητας είναι σωστές αλλά αμφιβάλλω για το αποτέλεσμα που φέρνουν.

Ο γονιός που αφήνει το παιδί του να κάνει κατάληψη και το απόγευμα το στέλνει στο φροντιστήριο, για να προετοιμαστεί για τις πανελλαδικές εξετάσεις, καλό θα ήταν να αναλογιστεί τον παραλογισμό μέσα στον οποίο ζει και επιτρέπει και στο παιδί του να ζήσει. 

Η υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του σχολείου, ο αγώνας για τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης δε μπορεί να γίνεται με το «λουκέτο». Πουθενά στον κόσμο δε μπορεί να συμβαίνει αυτή η κουταμάρα, γιατί εμείς οι Έλληνες να καμωνόμαστε ότι είμαστε οι πιο επαναστάτες ή ότι διαθέτουμε την πιο πολιτικοποιημένη νεολαία; 

Παρεμπιπτόντως, πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν αν όχι υποκινούν τις μαθητικές κινητοποιήσεις κάθε χρόνο, όπως το ΚΚΕ, φέτος κρατούν διακριτικές αποστάσεις από τις δημόσιες δηλώσεις αλληλεγγύης στους «αγωνιζόμενους» μαθητές. Γιατί άραγε; 

Αντιλαμβάνονται πως η σιωπηρή πλειοψηφία αντιδρά και δε θέλουν να εκτίθενται ή μήπως κατάλαβαν ότι η ταύτιση των «αγώνων» με ένα κόμμα δεν ευνοεί το θετικό αποτέλεσμα; 

Και γιατί να καταφέρουν οι μαθητές όσα προσπάθησαν ή απαίτησαν νωρίτερα οι εκπαιδευτικοί και η αντιπολίτευση; (σπάσιμο τμημάτων, προσλήψεις κι άλλων αναπληρωτών κοκ). 

 

Ο Σταύρος Καλογιάννης…

Είναι από τους ελαχιστότατους πολιτικούς που αν και δεν είναι υποχρεωμένος θεσμικά, κάνει συχνά δημόσιο απολογισμό. 

Ο Σταύρος Καλογιάννης, και ως απλός βουλευτής και ως μέλος κυβέρνησης στο παρελθόν, συνήθιζε ανέκαθεν να λογοδοτεί απέναντι στους πολίτες του Νομού Ιωαννίνων, είτε τον ψήφισαν είτε όχι, την ώρα που οι έχοντες θεσμική υποχρέωση για δημόσιο απολογισμό το κάνουν ως αγγαρεία ή το ευτελίζουν. 

Πέρα από τη συναίσθηση της υποχρέωσης του να δίνει λογαριασμό στους πολίτες και να κρίνουν εκείνοι για το αν αξίζει ή όχι το μισθό του… ο Σταύρος Καλογιάννης είναι από τους ελαχιστότατους επίσης βουλευτές που τα τελευταία χρόνια, δεν απέφυγε να συγκρουστεί με τοπικούς προύχοντες, όταν διαφώνησε με επιλογές τους ή με την απραξία τους, σε σημαντικά θέματα της περιοχής. Τώρα θα πείτε… «και τι έκανε τότε, και γιατί δεν έκανε αυτό ή το άλλο, όταν μπορούσε;».

Δεκτή η παρατήρηση, γιατί ουδείς άσφαλτος… όπως λέει και η Άντζελα αλλά εδώ ο βουλευτής της ΝΔ τολμά να ανοίξει θέματα που κάνουν τζιζ… και αρνείται να γίνει ο παθητικός χειροκροτητής των τοπικών αρχόντων ή ο ουδέτερος συνεργάτης τους, όταν προωθούν τα συμφέροντα της περιοχής. 

Έχει αναμφίβολα, είτε αρέσει ο Καλογιάννης είτε όχι, κατοχυρώσει ένα διαφορετικό ρόλο για το βουλευτικό αξίωμα, από εκείνο που υπηρέτησαν οι περισσότεροι βουλευτές που πέρασαν από το Νομό Ιωαννίνων, τα τελευταία χρόνια.

Τη μασέλα φοράει και θα δαγκώνει και φέτος, ο Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons