Δημοτικά… προγνωστικά

Δημοτικά… προγνωστικά

Με την αποψινή πρώτη δημόσια εμφάνιση της Τατιάνας Καλογιάννη, έχουμε μορφοποιημένη πια, την εκλογική «σκακιέρα» του Δήμου Ιωαννιτών, καθώς γνωρίζουμε τα πρόσωπα και αδρά, τις απόψεις των τεσσάρων υποψηφίων που θα πρωταγωνιστήσουν στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών, στις 19 Μαΐου.

Η νυν αντιπεριφερειάρχης ήταν ως τώρα ο άγνωστος Χ αυτής της εκλογικής αναμέτρησης και με την ομιλία της, το βράδυ της Τετάρτης, ξεδίπλωσε λογικά, αρκετά από τα πολιτικά της χαρακτηριστικά.

Η πρώτη της εμφάνιση, ως υποψήφιας Δημάρχου, επέλεξε να γίνει σε ένα οικείο – κομματικό – περιβάλλον, μπροστά σε ένα ακροατήριο που ήταν βέβαιο πως δε θα την έκρινε αυστηρά. Θα μπορούσε αντίστοιχα, να επιλέξει μια ανακοίνωση – συνέντευξη, ενώπιον δημοσιογράφων, αλλά είναι προφανές γιατί το απέφυγε: η Τ. Καλογιάννη δεν έχει τη στόφα πολιτικού, θέλει πολύ δουλειά ακόμα για να γίνει κανονική… «υποψήφια Δήμαρχος» και δεν είμαι σίγουρος αν προλαβαίνει, στις 115 ημέρες που έχει μπροστά της αλλά και να μην τα καταφέρει, αυτό δεν προδικάζει την εκλογική της επίδοση.

Το τρεμούλιασμα της φωνής της, στις πρώτες λέξεις της ομιλίας της, τα λάθη στην ανάγνωση του κειμένου, η ανασφάλεια που πρόδιδε η γυναικεία τσάντα που κρατούσε κοντά της, μέχρι τη στιγμή που ανέβηκε στο βήμα, λες και δεν ήταν αυτή η οικοδεσπότισσα της εκδήλωσης… είναι εν μέρει δικαιολογημένα, για μια τεχνοκράτισσα που πρέπει να αφήσει το γραφείο της και να ανέβει στο πόντιουμ.

 

Η σύγκριση

Τι έχουν λοιπόν, να «πουλήσουν» στους ψηφοφόρους, οι τέσσερις υποψήφιοι Δήμαρχοι, Γκόντας, Ελισάφ, Καλογιάννη και Μπέγκας; – θα επικεντρωθώ στο παρόν σημείωμα, στην Τ. Καλογιάννη, όπως είναι λογικό.

Όπως ο λόγος κάθε τεχνοκράτη, η «χλωμάδα» που εξέπεμψε η ομιλία της κ. Καλογιάννη, δεν έσβησε ούτε μια στιγμή, όπως θα μπορούσε να συμβεί από μια αιχμή κατά των πολιτικών αντιπάλων της, από μια υποψία οργής για τον «πόλεμο» που έχει δεχτεί για ελεγχόμενες δραστηριότητες και αποφάσεις της, από την πιο παθιασμένη υπεράσπιση του δικαιώματός της να είναι υποψήφια, κόντρα σε όσους μιλούν για κραυγαλέα περίπτωση οικογενειοκρατίας…

Η Τ. Καλογιάννη άφησε το βίντεο να μιλήσει για το έργο της και δεν τον έκανε η ίδια αλλά διεκδίκησε κάθε μεγάλη παρέμβαση των τελευταίων οκτώ ετών στην Ήπειρο, έτσι που να νομίζει κανείς πως εφόσον επανεκλεγεί η παράταξη της «Αξιοβίωτης Ανάπτυξης» στην Περιφέρεια, ο Αλ. Καχριμάνης θα ασχολείται τα επόμενα τέσσερα χρόνια, μόνο με πεζούλια σε ξωκλήσια και σκεπές σε μοναστήρια, γιατί δε θα έχει το συνεργάτη για να κάνει κάτι περισσότερο…

Άσκησε κριτική στην απερχόμενη δημοτική αρχή, με… ένταση που έφτανε μέχρι τις λέξεις «τέλμα, ανυπαρξία δημιουργίας και παραγωγής κρίσιμων έργων κτλ.».

Ακόμα πιο βαρετή ήταν η ομιλία της Τ. Καλογιάννη όταν άρχισε να μιλά για προγραμματικούς στόχους: οκτώ θεματικοί άξονες προτεινόμενου έργου που θα μπορούσε να είναι copy paste αντιγραφή, από την ομιλία του υποψήφιου Δημάρχου Τρικκαίων…

Απέναντι στην «ψυχρή» πρώτη ομιλία της Τ. Καλογιάννη, έχουμε το συναίσθημα που έβαλε στη δική του πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση, στις 2 Δεκεμβρίου 2018, ο απερχόμενος Δήμαρχος Θωμάς Μπέγκας. Το… «Με την αλήθεια του έργου μας και με το χέρι στην καρδιά» θα είναι το μότο της προεκλογικής του εκστρατείας – και όσο θα έχουμε το χέρι στην καρδιά… θα περιδιαβαίνουμε την πόλη, ψάχνοντας μάταια να βρούμε το έργο

Γιατί προβλέπω πως θα είναι πρώτος και πάνω από την Τ. Καλογιάννη, ο Θωμάς Μπέγκας, την πρώτη Κυριακή; Απολογιστικά έργο δεν παρήγαγε, μεγάλα λάθη δεν έκανε, χατίρια έκανε πολλά, τις ρήξεις τις απέφυγε για να τα έχει με όλους καλά, διαθέτει ένα συγκροτημένο κορμό υποψηφίων που μαζεύουν ψήφους, ελέγχει την εξουσία, έχει το προφίλ του «καλού παιδιού» και ως εκ τούτου, εύκολα, ο Γιαννιώτης θα του δώσει τη δεύτερη ευκαιρία.

Αν ο Μπέγκας κερδίζει λοιπόν, στο συναίσθημα την Τ. Καλογιάννη, ο Νίκος Γκόντας την κερδίζει σε απολογισμό. Δεν είναι τεχνοκράτης αυτός, αλλά έχει να επιδείξει μια σειρά έργων που φέρουν τη σφραγίδα του. Η κ. Καλογιάννη μιλάει πολύ για το εργοστάσιο απορριμμάτων, αλλά είμαι περίεργος να δω αν θα αναλάβει και τα αρνητικά της ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων, όταν οι δημότες μάθουν για παράδειγμα, σε λίγο καιρό, πόσο αυξημένο θα είναι το κόστος της λειτουργίας της.

Ο Γκόντας μπορεί να λέει πως άλλαξε τη φυσιογνωμία της πόλης, άρα μπορεί να κριθεί για το έργο του στην πόλη, όμως, ο πρώην Δήμαρχος δεν έχει μαζί του πια, τον κομματικό «στρατό» που συντεταγμένα θα ακολουθήσει την εντολή της ΝΔ. Η εντολή αυτή θα κάνει τη διαφορά για τον υποψήφιο που θα περάσει στο δεύτερο γύρο των εκλογών.

Ο μοναδικός κλείνοντας, που έχει όραμα για την πόλη, αν και μέσα από τις προγραμματικές προτάσεις που καταθέτει ως τώρα, δε φαίνεται στα πολλά και μικρά… είναι ο Μωυσής Ελισάφ. Για να έχει ελπίδες όμως, για κάτι καλό, ο καθηγητής πρέπει να σηκώσει από τον καναπέ και να οδηγήσει στην κάλπη, κόσμο που δεν ασχολείται σήμερα με τα κοινά.

Ανυπέρβλητο εμπόδιο θεωρώ επίσης, πως είναι για τον καθηγητή, ο συντηρητισμός της Γιαννιώτικης κοινωνίας, τον οποίο πολύ δύσκολα θα καταβάλει.

 

Όλα τα παραπάνω, συνιστούν πρόβλεψη και περιγραφή, εκτίμηση και κριτική. Στις 115 ημέρες που έχουμε μπροστά μας ως τις εκλογές, οι τέσσερις υποψήφιοι έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τους υφιστάμενους συσχετισμούς και μετά από τέσσερις μήνες, θα αναλύω τους λόγους για τους οποίους το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό από αυτό που σήμερα προβλέπω.

Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons