Η ανακατασκευή του γεφυριού της Πλάκας – Ένα δύσκολο έργο

Η ανακατασκευή του γεφυριού της Πλάκας – Ένα δύσκολο έργο

Στις δυσκολίες του εγχειρήματος της αναστήλωσης του γεφυριού της Πλάκας, αναφέρθηκαν οι δύο αρχιτέκτονες εργοταξιάρχες Χρήστος Ηλιόπουλος και Αλέκος Παπακωστόπουλος που παρακολούθησαν το πρωτοποριακό έργο από την αρχή του ως σήμερα, στο περιθώριο της επίσκεψης κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ στο υπό ανακατασκευή ιστορικό γεφύρι.

Όπως τόνισε σε δηλώσεις του ο Χρήστος Ηλιόπουλος δεν υπήρχαν φόβοι για την εξέλιξη του έργου γιατί υπάρχει κατάρτιση, υπήρχε μια σωστή μελέτη που τηρήθηκε και υλοποιήθηκε. Η μεγαλύτερη δυσκολία που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τα συνεργεία ήταν το ποτάμι. Αυτή τη στιγμή τα πράγματα βρίσκονται στο τελικό στάδιο. «Δυσκολίες τεχνικές δεν αντιμετωπίσαμε. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι κυρίως το ποτάμι, η άνοδος του νερού, όπως πέρσι που κάναμε τις θεμελιώσεις και φοβόμαστε μήπως έλθει ο χειμώνας και δεν προλάβουμε» είπε.

Αυτή τη στιγμή έχει τελειώσει η βασική δόμηση, το τόξο και έχει αρχίσει να φτιάχνεται το καλντερίμι, τα στηθαία, γίνονται αρμολογήματα, καθαρισμοί και ένα σοβαρό ακόμα κομμάτι είναι η ενίσχυση του ανατολικού βάθρου, η βελτίωση του εδάφους γιατί υπήρχαν κάποιες αμφιβολίες, όπως είπε ο κ. Ηλιόπουλος. «Πιέσαμε για να γίνει συμπληρωματική εργασία και είδαμε ότι υπήρχαν σπηλαιώματα που έπρεπε να καλυφθούν» όπως είπε.

O κ. Ηλιόπουλος έκανε λόγο για μια πρόκληση, ένα έργο χωρίς προηγούμενο στον ελλαδικό και όχι μόνο χώρο, και για την πίεση που ένοιωθε όλο αυτόν τον καιρό, γιατί όπως είπε, τα βλέμματα πολλών ήταν στραμμένο στον Άραχθο. «Άλλοι φόβοι δεν υπήρξαν, επειδή η τεχνική κατάρτιση υπάρχει στις εταιρείες μας, οι φόβοι δεν ήταν έντονοι, υπήρχε ένας προβληματισμός αλλά ξέραμε ότι ό,τι ήταν θα το αντιμετωπίσουμε, θα το φέρουμε σε πέρας. Η μελέτη που είχαν κάνει άλλοι συνάδελφοι που τη βρήκαμε και την εφαρμόσαμε ήταν πάρα πολύ καλή και μας βοήθησε στη διαδικασία της εκτέλεσης. Δεν είχαμε προβλήματα να αντιληφθούμε πως θα γίνει το ένα και το άλλο, ήταν σαφής και καθαρή η μελέτη. Ήταν πρόκληση το έργο γιατί ήταν ένα έργο μοναδικό, γιατί δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα και ίσως στην ευρύτερη κλίμακα, δεν έχει ξαναγίνει, άρα ήταν στραμμένα πάρα πολλά βλέμματα πάνω στο έργο και είμαστε υποχρεωμένοι να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις» τόνισε και σημείωσε πως όλοι περιμένουν να τελειώσει το έργο, όπως ο κόσμος που καθημερινά επισκέπτεται το εργοτάξιο από διάφορες περιοχές της χώρας και ρωτά για την εξέλιξή του. 

O Αλέκος Παπακωστόπουλος εκ μέρους αναδόχου, περιέγραψε πως το βασικό πρόβλημα ήταν πως θα στηριχθεί το καλούπι. Περιέγραψε όλη τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από την αρχή ως το τέλος. «Εμείς είχαμε λύση από τα εννέα μέτρα και πάνω προς την κοίτη. Εκεί χρειαστήκαμε, κάναμε περίπου 70 πασσαλώσεις στα 12 μέτρα, σκυροδετήσαμε περίπου 3 βάθρα μέσα στο ποτάμι και κεφαλόδεσμοι επί των οποίων πάτησε η σιδηροκατασκευή και επί της σιδηροκατασκευής πάτησε το καλούπι. Από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν πιο εύκολα, γιατί είχαμε απεξαρτηθεί από το ποτάμι» σημείωσε.

Η δουλειά όλο αυτό το διάστημα ξεπερνούσε τις Κυριακές και τις αργίες. Μέχρι και αργά τα βράδια χρειάστηκε να δουλέψουν πολλές φορές τα συνεργεία. «Πέρσι δουλεύαμε μέχρι τις 11 το βράδυ, τα λέιζερ έπρεπε να είναι νύχτα να δουλεύουν και δουλεύαμε φουλ και με αρκετό προσωπικό» είπε ο κ. Παπακωστόπουλος

Τέλος, για το ξεστήσιμο του μεταλλικού σκελετού, ο κ. Παπακωστόπουλος δεν έχει καμία ανησυχία πως τα πράγματα θα εξελιχθούν χωρίς πρόβλημα, γιατί έχουν τοποθετηθεί αισθητήρες στη γέφυρα που παρακολουθούν. Για την απομάκρυνση του μεταλλικού σκελετού όπως είπε, υπάρχει η δυνατότητα να χαλαρώσει το καλούπι, έχουν τοποθετήσει τα συνεργεία αισθητήρες κάτω από το καλντερίμι και για 5-10 χρόνια θα δείχνουν την οποιαδήποτε μικρομετακίνηση υπάρχει. «Αυτοί οι αισθητήρες έχουν διάρκεια ζωής 3,5 και 10 χρόνια και μέσω του ίντερνετ μπορούμε να καταγράφουμε την κίνηση κάθε μια ώρα από την Αθήνα» όπως σημείωσε. 

Show Buttons
Hide Buttons