Ο Γιαννιώτης Παθολόγος Γιώργος Παππάς, στο «Ημερολόγιο κορωνοϊού»

Ο Γιαννιώτης Παθολόγος Γιώργος Παππάς, στο «Ημερολόγιο κορωνοϊού»

Ημερολόγιο κορωνοϊού, 15 Ιουλίου 2021- θερινές σημειώσεις, τιτλοφορείται το τελευταίο σημείωμα του παθολόγου Γιώργου Παππά, του Γιαννιώτη ιατρού που παρακολουθεί μεθοδικά την πορεία της νόσου του κορωνοϊού από την αρχή της πανδημίας, τοποθετούμενος σε όλα τα σημαντικά θέματα που προκύπτουν.

Εμβόλια εναντίον εμβολιαστών, η μετάλλαξη Δ και το νόσημα long covid αναλύει στα τελευταία γραπτά του στο λογαριασμό του στο Facebook ο κ. Παππάς και ιδού το τελευταίο εξ αυτών:

«1. Με μεγάλη χαρά είδα τις εντατικές προετοιμασίες για το άνοιγμα των σχολείων τον Σεπτέμβριο, με την ανακοίνωση για τοποθέτηση δύο καθαριστών αέρα σε κάθε σχολική αίθουσα. Μόνο που θα γίνει στη Νέα Υόρκη, και όχι στην Ελλάδα. Οπότε, η σχολική χρονιά θα ξεκινήσει πώς; Με την πεποίθηση πως τα πράγματα θα είναι όπως πέρυσι; Λυπάμαι, αλλά το στέλεχος που θα επικρατεί αποδεικνύεται διεισδυτικότερο, αχρηστεύει μοντέλα και προβλέψεις, και θα μπει σε απροστάτευτη ανοσολογικά πρωτοβάθμια εκπαίδευση και ελλιπέστατα (μετά βεβαιότητας…) ανοσοποιημένη δευτεροβάθμια. Εντάξει, θα μου πεις, θα αρχίσουμε να ξανακλείνουμε τμήματα. Μόνο που η συχνότητα θα είναι μαζικότερη και θα έχουμε μια σχολική χρονιά απορρυθμισμένη από το ξεκίνημά της, την στιγμή που η φαντασίωσή μας ήταν η κανονικότητα.

2. Σιγά μην θορυβηθούμε με τις συγκεντρώσεις των διαμαρτυρόμενων. Είναι πολύ λίγοι και ετερόκλητοι για να αποτελούν απειλή για την δημοκρατία και την επιστήμη. Η ατομική τους υγεία απειλείται, και σε δεύτερο βαθμό η υγεία των ανθρώπων του κύκλου τους, αν είναι ανεμβολίαστοι ή ανοσοκατασταλμένοι- ναι, εκεί κάποιες ζωές θα κινδυνεύσουν εξαιτίας τους. Είναι λίγοι και θορυβώδεις, πολλοί από αυτούς όμως θα εμβολιαστούν μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού επειδή θα γίνεται περισσότερο αισθητή δυστυχώς η παρουσία του ιού. Είναι λίγοι για να απορρυθμίσουν την εγχώρια πορεία της πανδημίας- ας μην βαυκαλίζονται οι ταγοί τους πως καταφέρνουν κάτι σημαντικό, στην βουλή άλλωστε έχουν μπει και χειρότεροι…

3. Η εγχώρια πορεία της πανδημίας είναι προϊόν της παγκόσμιας πορείας- εισάγονται οι μεταλλάξεις, ριζώνουν και κυκλοφορούν. Στα Γιάννενα πάντως δεν έχουμε καθόλου Delta στέλεχος, την τελευταία εβδομάδα βέβαια δεν εξετάσαμε και κανένα δείγμα (το είχε προτείνει και κάποιος άλλος ως μέθοδο το «άμα δεν ψάχνεις δεν βρίσκεις», πού να βρίσκεται τώρα). Αν θέλουμε να την συμμαζέψουμε την εγχώρια πορεία, ποτέ δεν είναι αργά να εφαρμόσουμε TETRIS που λένε και στην Ουρουγουάη. TEst-TRace-Isolate, και Sequence προσθέτω εγώ. Ο ιδανικός χρόνος εφαρμογής του ήταν πέρυσι τέτοιον καιρό, ο επόμενος ιδανικός χρόνος αναπόφευκτα είναι το σήμερα. Τώρα, που πιθανώς δεν είναι ακόμη ασυμμάζευτη η κατάσταση, μπορεί και να γίνεται να το εφαρμόσουμε. Θα χρειαστεί άλλωστε το TETRIS το φθινόπωρο, έτσι που τα καταφέραμε- θα συνεχίσουν να κάνουν αριθμητικές ακροβασίες οι γνωστοί ασυμμάζευτοι «σκεπτικιστές επιστήμονες», θα συνεχίσουμε διάφοροι να υπενθυμίζουμε στους ανεμβολίαστους ανθρώπους του κύκλου μας ότι είναι σώφρον να προφυλαχθούν (σαν ενοχλητικές μύγες Αυγουστιάτικου μεσημεριού, εκεί στο αυτί τους θα ψιθυρίζουμε, μήπως και πειστούν 2-3 από αυτούς), θα το κάνουμε με κάθε τρόπο («και γιατί δηλαδή δεν είναι δώρο Θεού το εμβόλιο για να μας σώσει;», που λέει και ένα αρθράκι στο Jοurnal of Public Health), θα δοκιμάζουμε την υπομονή μας με την υποκατηγορία των ελάχιστων υπεροπτών παντογνωστών της αμφισβήτησης, θα κυκλοφορούν παραπλανητικοί τίτλοι στα ΜΜΕ (που ενίοτε απλά θα τρέφουν την πλάνη και την αμφισβήτηση μέσα στην τάση τους να υπερθεματίζουν), θα εξακολουθούμε να αναζητούμε φως στα ελλειπτικά στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας και της ΕΕ, θα υπάρχει κακοφωνία ενίοτε και από τις επίσημες πηγές (και συχνότατα αφωνία από εκεί που δεν θα έπρεπε), θα αποκαθηλώσουμε πολλούς ακόμη (από well cited scientists μέχρι γηραιούς τραγουδοποιούς, διεθνώς), δεν θα πάρει σέντερ μπακ ηγέτη η ΑΕΚ- ρουτίνα.

4. Λες και υπάρχει κάτι νέο να πούμε; Τα εμβόλια δουλεύουν και δεν έχει βρεθεί ακόμη μετάλλαξη να δοκιμάσει σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους (είχαμε αυτή την εβδομάδα στοιχεία και για το J&J και για το Sputnik, όσον αφορά την Delta), και ο εμβολιασμένος κινδυνεύει πολύ πολύ λιγότερο να νοσήσει βαριά, πολύ λιγότερο να νοσήσει γενικώς (2ημερα εμπύρετα του ανώτερου αναπνευστικού μπορεί να δούμε αραιά και πού, ήπια είναι, μην τα μεγαλοποιήσουμε), λιγότερο να κολλήσει και να μεταδίδει, σε σχέση με τον ανεμβολίαστο. Και ο ιος έχει μικρότερη μεταλλαξιογόνο δυναμική πάνω σε έναν εμβολιασμένο, σε σχέση με τον ανεμβολίαστο. Η νόσος καταλείπει παθολογία σε βάθος χρόνου (και χαίρομαι που έγινε ενδιαφέρον θέμα για πολλούς το long Covid- επόμενος στόχος να κατανοήσει και η πολιτεία το μέγεθος του ζητήματος). Οι μάσκες, οι αποστάσεις, ο καθαρισμός του αέρα σε κλειστούς χώρους, δουλεύουν. Οι περίφημες θεραπείες-δισκοπότηρο ορισμένων ακκιζόμενων σκεπτικιστών είναι καλές και χρυσές (και δυνητικά επικουρικά χρησιμότατες σε συγκεκριμένους υποπληθυσμούς) αλλά ολόκληρη ΕΕ έκλεισε τον «ασύλληπτο» αριθμό των 55.000 δόσεων- διαθεσιμότητα λέγεται το πρόβλημα, λεγόταν πάντα (για να μην πω για τις μεταλλάξεις και πώς αχρηστεύουν ορισμένα μονοκλωνικά). Δεν υπάρχουν διλήμματα, το μόνο δίλημμα είναι αν είναι καλή η θρασύτατη διασκευή που έκανε η Γεωργία Νταγάκη στο Our Darkness της Anne Clark (ούτε κι εδώ έχει δίλημμα, σκίζει, πολλούς επαίνους, ψηφίζετε στα σχόλια).

5. Ο δύσβατος δρόμος είναι αυτός της εμπιστοσύνης: όπως λένε και στον επίλογο του (ενδιαφέροντος μα φλύαρου) τόμου Democracy in a Pandemic: Participation in Response to Crisis, ο Tim Hughes με τον Graham Smith, η εμπιστοσύνη θέλει χρόνια για να δομηθεί, δευτερόλεπτα να καταρρεύσει, και μια ζωή για να ανακτηθεί. Και η εμπιστοσύνη προς την πολιτεία και την επιστήμη ενίοτε ξοδεύεται φτηνιάρικα. Μιας και δεν κάνουμε απολύτως τίποτε ώστε να έχουμε ένα καθαρό φθινόπωρο, ας δούμε τα κενά στην κοινότητα, τα τάμπλετ της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης που δεν δόθηκαν έγκαιρα, τα εμβόλια που δεν πήγαν νωρίς στους κατάκοιτους, την επιτήρηση των μέτρων που ποτέ δεν κάναμε, τις παραβιάσεις των μέτρων που αψήφιστα, και σε κοινή θέα, προκλητικά εφαρμόσαμε, την ένθεν κακείθεν κομματικοποίηση της ωμότητας της πραγματικότητας, την συνεχιζόμενη υστέρηση στην αντιμετώπιση των άσχετων με την πανδημία ζητημάτων υγείας. Κι ο ακόμη πιο δύσβατος δρόμος είναι αυτός της παιδείας- της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης των υγειονομικών, της διάχυσης της επιστημονικής γνώσης στα ΜΜΕ και του αξιοπρεπούς χειρισμού της από αυτά.

6. Κρίνονται στάσεις και συμπεριφορές στην πανδημία. Συχνά αμετάκλητα. Ως γιατρός δεν κρίνω, ως Γιώργος ναι. Οι άνθρωποι που παραλογίστηκαν, οι άνθρωποι που προπαγάνδισαν επικίνδυνα ψέματα, δεν θα είναι ποτέ οι ίδιοι στα μάτια μας, όταν τελειώσει όλο αυτό. Ίσως να μην επισκεφτούμε ξανά καταστήματα που δεν σεβάστηκαν τους κανόνες, να μην ενδιαφερθούμε ξανά για καλλιτέχνες που διαδήλωσαν για το ψέμα, ίσως και να μην καθήσουμε ξανά στο ίδιο τραπέζι με άτομα που λοιδόρησαν το μέγεθος της τραγωδίας ή όσους κοίταξαν να το εκμεταλλευτούν. Όλοι κρίνονται. Αρκεί να είναι εδώ. Κι ας είμαστε αύριο χώρια, από επιλογή δική μας ή δική τους.

Show Buttons
Hide Buttons