Σκλήρυνση κατά πλάκας: η επιστήμη αισιοδοξεί…

Σκλήρυνση κατά πλάκας: η επιστήμη αισιοδοξεί…

1 στους 1.000 Έλληνες πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας.

Αυτό είναι ένα… χοντρό στατιστικό στοιχείο που χρησιμοποίησε σε δηλώσεις του, ο Σωτήρης Γιαννόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, την Παρασκευή, την επομένη της 30ης Μαΐου που τα τελευταία χρόνια καθιερώθηκε να τιμάται ως μέρα αφιερωμένη στη νόσο της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας.

Στην Ελλάδα είναι καταγεγραμμένοι περί τους 12.000 ασθενείς και ο αριθμός αυτός, σε σχέση με τα 11,5 εκατ. πληθυσμού της χώρας μας, είναι περίπου 1 στους 1.000. «Λένε ότι έχει αυξηθεί η συχνότητα της νόσου την τελευταία 20ετία» ανέφερε ο καθηγητής, ωστόσο οι γιατροί δεν είναι σε θέση να πουν αν αυτό αποτελεί αύξηση εμφάνισης της νόσου ή απλά έχουν γίνει διαγνωστικά βήματα και έχουν βρεθεί εκείνα τα διαγνωστικά μέσα, ώστε να ανιχνεύεται η νόσος γρηγορότερα και καλύτερα.

«Δε μπορεί να ζυγίσεις τη διαγωνιστική ικανότητα ή τη συχνότητα της νόσου αν έχει αυξηθεί και ενδεχόμενα με την αυξημένη έκθεση στα τοξικά, επέρχεται η έξαρση των αυτοάνοσων νοσημάτων» τόνισε ο κ. Γιαννόπουλος.

 

Η αντιμετώπιση

Ο κ. Γιαννόπουλος κάλεσε τους ασθενείς να μη φοβούνται πλέον τη νόσο, γιατί το προσδόκιμο επιβίωσης έχει αυξηθεί και τείνει να ταυτιστεί με το μέσο όρο του γενικού και υγιούς πληθυσμού, δεδομένο πραγματικά αισιόδοξο για τους ασθενείς και τους συνοδούς – συντρόφους τους.

«Μειώσαμε τις υποτροπές μέσω της ιντερφερόνης κατά 50% και ήρθαν και καινούργια φάρμα και μιλάμε για φάρμακα που μπορούν να αντιμετωπίσουν και την πρωτοπαθώς προϊούσα και τη δευτεροπαθώς προϊούσα ασθένεια. Είναι θέμα χρόνου να κυκλοφορήσουν και στην Ελλάδα κανονικά τα φάρμακα, θέμα εξαμήνου να κυκλοφορήσουν κανονικά και έχουν αλλάξει τελείως την πορεία της ασθένειας. Πια το αναπηρικό καροτσάκι που ερχόταν στη δεκαπενταετία το ξεχάσαμε και το προσδόκιμο επιβίωσης δηλαδή η επέκτασης της ζωής των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας είναι όμοια σχεδόν τελείως με το γενικό πληθυσμό» σημείωσε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.

Στόχος των ακολουθούμενων φαρμακευτικών αγωγών εκ μέρους των γιατρών είναι να μειώσουν τις υποτροπές και να τις ελαχιστοποιήσουν, κάτι που επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό με τα φάρμακα και υπάρχει στρατηγική αντιμετώπιση της ασθένειας, ώστε να ενδυναμώνεται ο ασθενής και να κινείται καλύτερα.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που έχει γενετικούς και περιβαλλοντικούς επηρεασμούς ή και κάποιες λοιμώξεις που κάνουν τους ασθενείς να εκδηλώσουν τη νόσο σε κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Η συμβουλή του καθηγητή προς τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας είναι στο κοινωνικό κομμάτι, να ισχυροποιήσουν τους συλλόγους τους, να διεκδικήσουν από το κράτος και από τα ταμεία ασφάλισης περισσότερα, γιατί έχουν γίνει αρκετές περικοπές τα τελευταία χρόνια, δημιουργώντας πολλές δυσκολίες στους ασθενείς. «Η στάση του κράτους δεν είναι η πρέπουσα. Είναι ανάλγητο το κράτος να μετρά την αναπηρία προς αυτούς τους ασθενείς και να μειώνεται το ποσοστό αναπηρίας κάθε τόσο, γιατί υπάρχουν μια σειρά παράγοντες που κάνουν δύσκολη τη ζωή τους, ούτως ή άλλως» είπε.

Show Buttons
Hide Buttons