Τι έγινε ρε παιδιά; Πώς κάνουμε αντιπολίτευση;

Τι έγινε ρε παιδιά; Πώς κάνουμε αντιπολίτευση;

Κάποια στιγμή στην αρχή αυτής της προεκλογικής κούρσας, οι διαγ(κ)ωνιζόμενοι, μνημόνευαν τον πολιτικό πολιτισμό – εδώ και εδώ – που οφείλει κάθε παράταξη, κάθε υποψήφιος Δήμαρχος, να εφαρμόσει στο δρόμο για την 26η Μαΐου. Ορισμένοι υποψήφιοι Δήμαρχοι πόζαραν στο φωτογραφικό φακό, όταν έτυχε να βρεθούν στην ίδια κοινωνική υποχρέωση ή εκδήλωση και οι… απέξω θαυμάσαμε το επίπεδο των αιρετών μας…

Είναι ο «Κλεισθένης» άραγε αυτός που αλλοιώνει την εικόνα που είχαμε πάντα στο μυαλό μας, για μια προεκλογική περίοδο; Είναι η ανάγκη για μετεκλογικές συνεργασίες, ώστε να συγκροτηθεί η νέα διοίκηση του Δήμου Ιωαννιτών ή και ενδεχόμενες προεκλογικές συμφωνίες μεταξύ παρατάξεων, στο παρασκήνιο, για την επόμενη μέρα που κάνει αυτή την εκλογική μάχη για την πρωτεύουσα της Ηπείρου, να μοιάζει με… «εκδρομή» για την απερχόμενη δημοτική αρχή; Κάποιοι δήλωσαν εξ αρχής πως δεν είναι στο πλάνο τους η άγονη αντιπαράθεση, οι υψηλοί τόνοι και τη δέσμευση αυτή εξακολουθούν να τηρούν, σε βάρος του προεκλογικού «θεάματος» που θέλει λίγη, τουλάχιστον, ένταση…

Κάπως έτσι φθάνω να απορώ, προσωπικά, όπως περίπου ο… «Απαράδεκτος» Σπύρος (Παπαδόπουλος): «τι έγινε ρε παιδιά; What happened here?» (θυμηθείτε το παρακάτω): 

Πώς έχει το θέμα

Ο Νίκος Γκόντας επιλέγει να μιλήσει με τα έργα της διπλής θητείας του, κι αυτό συνιστά αυτόχρημα, μια σκληρή κριτική στη σημερινή κατάσταση, γιατί υπονοεί την πρόκληση προς τους πολίτες: «συγκρίνετε το έργο μου, με το μηδέν ή το λίγο…»… Ο επικεφαλής της «Ανεξάρτητης Δημοτικής Πρωτοπορίας» το τελευταίο διάστημα, ταλαντεύτηκε αρκετά για τη στάση του απέναντι στην απερχόμενη διοίκηση, περνώντας από την υψηλή κριτική και τις αποχωρήσεις από το δημοτικό συμβούλιο… στη συμφωνία μαζί της σε πολλά, και έχει σήμερα καταλήξει στην ανάγκη για συναίνεση.

Η παράταξη του Άρη Μπαρτζώκα κράτησε επί πέντε χρόνια, εξαιρετικά υψηλά αντιπολιτευτικά «ντεσιμπέλ», εκνευρίζοντας μόνιμα τη δημοτική αρχή… αλλά τις τελευταίες εβδομάδες, έχει σιωπήσει. Μπορεί να αισθάνονται τα μέλη του «Γιάννενα Τώρα» ικανοποιημένα με τη μέχρι τώρα συμπεριφορά τους και να κρίνουν πως δεν χρειάζεται να συνεχίσουν να «φωνάζουν» και προεκλογικά, με ανακοινώσεις, το κάνουν ωστόσο στις περιοδείες τους. Είναι θεμιτό.

Για την παράταξη «Γιάννενα Πολίτες για την Ανατροπή» δεν υπάρχουν πολλά που θα μπορούσε να πει κανείς, ούτε για τα πέντε προηγούμενα χρόνια ούτε για την προεκλογική περίοδο. Τον τελευταίο καιρό αρκούνται τα μέλη της παράταξης του Λάζαρου Νάτση, διαδικτυακά, να κρίνουν τις προτάσεις και τα προγράμματα των άλλων παρατάξεων – ποτέ όμως, της δημοτικής αρχής…

Κι έρχομαι στις δύο νέες παρατάξεις που θα διεκδικήσουν την ψήφο των Γιαννιωτών, σε 50 περίπου ημέρες.

Ο Μωυσής Ελισάφ αναδεικνύεται από τη δημοτική αρχή, στον πιο υπολογίσιμο αντίπαλό της και αυτό συμβαίνει τόσο για την κριτική που ασκεί η παράταξη «Γιάννενα Νέα Εποχή» αλλά όσο και για τις προγραμματικές προτάσεις που καταθέτει. Η δημοτική αρχή διεκδικεί το αλάθητο, παρουσιάζει μια μαγική εικόνα ότι έχει αλλάξει την πόλη σε κάθε τομέα και αρνείται το δικαίωμα της κριτικής ή της διατύπωσης προτάσεων στους άλλους, μιλώντας για λαϊκισμό! Φτάνει δε στο σημείο να πει πως «δε δικαιούνται δια να ομιλούν ορισμένοι…» επειδή κρίθηκαν δύο φορές σε εκλογές (μικρή λεπτομέρεια, φίλε Φίλιππε: ο Γκόντας και το 2010 και το 2014 σας κέρδισε στον Καποδιστριακό Δήμο Ιωαννιτών, άρα οι συμπολίτες των έκριναν καταλληλότερο από άλλους, για το έργο που παρήγαγε).

Ο ίδιος ο Δήμαρχος αντέδρασε σχεδιασμένα, απαντώντας στην κριτική για το παλιό Άσυλο Ανιάτων και για τις προτάσεις της παράταξης Ελισάφ, για την «έξυπνη πόλη», πριν από μία εβδομάδα.

Δύο ημέρες μετά την παρουσίαση των προγραμματικών θέσεων για την κοινωνική πολιτική, η παράταξη «Γιάννενα Νέα Εποχή» δέχτηκε επίθεση από τον Φίλιππο Τσουμάνη, και ο πρόεδρος του ΟΚΠΑΠΑ (Οργανισμός Κοινωνικής Προστασίας, Αλληλεγγύης και Προσχολικής Αγωγής) έκανε λόγο για ασόβαρες και μη ρεαλιστικές προτάσεις…

Η όλη στάση της δημοτικής αρχής θυμίζει… ΣΥΡΙΖΑ.

Και κλείνω με την Τατιάνα Καλογιάννη, η οποία επενδύει στο τεχνοκρατικό της προφίλ. Η αντιπεριφερειάρχης αποφάσισε πολύ όψιμα, να βγει από το γραφείο της και να διεκδικήσει το πολιτικό όφελος από τα μεγάλα έργα για τα οποία δούλεψε από το 2011 ως σήμερα, μένοντας όμως, κατ’ επιλογήν της, στη σκιά του Αλέκου Καχριμάνη.

Σήμερα, ως υποψήφια Δήμαρχος δε μπορεί δυστυχώς να καλύψει αυτό το κενό, ακόμα και αν επιλέξει να συγκρουστεί με τον πολιτικό της μέντορα, λέγοντας δημόσια ότι «το εργοστάσιο απορριμμάτων είναι δικό της έργο»…

Ανακοινώσεις όπως η σημερινή για το φυσικό αέριο και τη συνάντηση της με τα στελέχη της ΔΕΠΑ, είναι μάλλον άκομψες προσπάθειες για να κερδίσει στο παρά πέντε, λίγη από την αίγλη της «καρέκλας» του Περιφερειάρχη… η κ. Καλογιάννη. Η σύγχυση των ρόλων, νυν και μελλόντων, παράγει ένα τουλάχιστον φαιδρό αποτέλεσμα, γιατί σήμερα η κ. Καλογιάννη μιλά ως υποψήφια Δήμαρχος και όχι ως απερχόμενη αντιπεριφερειάρχης.

Η κα. Τ. Καλογιάννη, σύμφωνα με το σχετικό δελτίο τύπου της Περιφέρειας Ηπείρου, «επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά την αμέριστη υποστήριξη της Περιφερειακής Αρχής σε κάθε υποδομή και δραστηριότητα που εξασφαλίζει την παροχή φθηνής ενέργειας στην Ήπειρο…»: δηλαδή η κ. Καλογιάννη δεσμεύεται για λογαριασμό της Περιφέρειας Ηπείρου, στην οποία δεν θα βρίσκεται αύριο; Τέλος, η κα. Αντιπεριφερειάρχης, σύμφωνα πάντα με το δελτίο τύπου, «ζήτησε από τα στελέχη της αρμόδιας εταιρείας τη συνεχή ενημέρωσή της ως προς την εξέλιξη της πορείας υλοποίησης του έργου». Ως αυριανή Δήμαρχο πιθανά οφείλει η ΔΕΠΑ να την ενημερώνει για τις αποφάσεις της, αλλά ως απλό μέλος του δημοτικού συμβουλίου, όχι… Ως πρώην αντιπεριφερειάρχη Ηπείρου, σε καμία περίπτωση…

Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons