Τοπική Αυτοδιοίκηση: ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ σε ρόλους αντίστροφους

Τοπική Αυτοδιοίκηση: ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ σε ρόλους αντίστροφους

Το 2014, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και των αυτοδιοικητικών παρατάξεων που είχε στηρίξει το 2010, το άλλοτε κραταιό Κίνημα, ήταν για τους Συριζαίους οι «μνημονιακοί», οι «τοξικοί» κα. – οι χαρακτηρισμοί «Γερμανοτσολιάδες», «δοσίλογοι» κτλ. αναφέρονταν τότε, στους εκπροσώπους της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Βλέποντας την άνοδο και την πορεία προς την εξουσία που είχε διαγράψει ο ΣΥΡΙΖΑ, γίνονταν ανοίγματα για ευρύτερες συνεργασίες ανάμεσα σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή της ΔΗΜΑΡ από τη μια και του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη. Η έπαρση της οιονεί εξουσίας έκανε τους δεύτερους να αρνούνται, επιλογή που για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποδείχτηκε μια «τρύπα στο νερό», όπως παραδέχεται σήμερα και ο ίδιος ο Τσίπρας… και όπως αποφαίνεται με απόφασή της, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, την περασμένη άνοιξη.

Ήταν τέτοια η τύφλωση και η πολιτική αγραμματοσύνη των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και θυμάμαι χαρακτηριστικά μια κουβέντα που είχα τότε, με την Όλγα Γεροβασίλη, πριν αποφασιστεί να είναι αυτή υποψήφια Περιφερειάρχης. Την παρότρυνα να συνεργαστεί με άτομα της Κεντροαριστεράς που είχαν εκλεγεί στην περιφερειακή παράταξη του ΠΑΣΟΚ το 2010, όπως ο πρώην πρόεδρος του ΤΕΕ, Χρίστος Παπαβρανούσης και εκείνη μου αντέτεινε πως η συνεργασία του με τον Βαγγέλη Αργύρη, καθιστούσε κάθε τέτοιο σενάριο απαγορευτικό…

Σήμερα, ενδιαφέρονται οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ σε Δήμους και Περιφέρειες να κατέβουν αν είναι δυνατόν, σε κοινά σχήματα με εκλεγμένους της Κεντροαριστεράς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία δεν έχασε ποτέ τα ερείσματά της στους λεγόμενους κοινωνικούς φορείς, στους Δήμους και στις τοπικές κοινωνίες. Μια εξήγηση που δίνω είναι πως όντως, από το ΠΑΣΟΚ βγήκαν πολύ ικανά στελέχη διαχρονικά.

Σήμερα λοιπόν, η φυσική συνέχεια του ΠΑΣΟΚ, το «Κίνημα Αλλαγής» αρνείται πεισματικά μιλώντας για την Ήπειρο τουλάχιστον, να συνεργαστεί με πρόσωπα προερχόμενα από το ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς επ’ ουδενί το ΚΙΝΑΛ να παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ του 2014. Η άρνηση αυτή θα έχει πιθανότητα πανελλαδική εμβέλεια, όπως έκανε σαφές την Παρασκευή, από την Άρτα, ο γραμματέας του κόμματος Μανώλης Χριστοδουλάκης – δείτε εδώ.

Ο λόγος που προβάλλεται – δείτε εδώ ένα παράδειγμα – είναι στην ουσία η εκδίκηση για όσα έκαναν και είπαν οι του ΣΥΡΙΖΑ, το 2014, εναντίον τους. Το ΚΙΝΑΛ λοιπόν, είναι έτοιμο να διαπράξει μια πολιτική «αυτοχειρία» στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και να επιτρέψει στη ΝΔ να κυριαρχήσει στα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης, από το 2019 και για τέσσερα χρόνια, στο όνομα ενός «γινατιού», ανθρώπινου εν πολλοίς. Στην Περιφέρεια Ηπείρου για παράδειγμα, δε δίνω πολλές πιθανότητες, μια αυτόνομη παράταξη του ΚΙΝΑΛ να ξεπεράσει κατά πολύ το 10% και να είναι στην καλύτερη περίπτωση, η τρίτη δύναμη του νέου περιφερειακού συμβουλίου – το χειρότερο σενάριο θα είναι να την ξεπεράσει και η αντίστοιχη, αυτόνομη παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ και να καταλήξει τέταρτη…

Αν δεχτούμε πως η πλειοψηφία των στελεχών του ΚΙΝΑΛ επιθυμεί ειλικρινά, το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στις επερχόμενες περιφερειακές εκλογές και δεν υπάρχουν άνθρωποι που βολεύονται με την κυριαρχία Καχριμάνη, ούτε πάλι μιλάμε για εκείνους που θα συνεργαστούν στις εκλογές μαζί του, ή και μετά τις εκλογές… τι εξυπηρετεί η επιστροφή στην κομματική περιχαράκωση; Αν γίνουν όλες οι εκλογές μαζί, οι εθνικές εκλογές δε φτάνουν για να μετρήσει το ΚΙΝΑΛ τις δυνάμεις του; Κι αν οι εθνικές γίνουν μετά το Μάιο, οι ευρωεκλογές δεν αρκούν για να τιμωρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Πρέπει να τιμωρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να… μετρήσει το μπόι του το ΚΙΝΑΛ, στις περιφερειακές εκλογές; Υπάρχει λογική σε αυτό;

Και για να μην παρεξηγούμαι, δε μιλάω εδώ και καιρό, για την νεκρανάσταση του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 3%, με το πολιτικό και στελεχιακό κεφάλαιο του 3% οφείλει να πάει στο διάλογο με τις υπόλοιπες, όμορες δυνάμεις και να συμβιβαστεί χωρίς καθόλου απαιτήσεις, στους δημοκρατικούς όρους επιλογής προσώπων και διαδικασιών, όπου με την ισχνή δυναμική του, θα παίξει ελάσσονα ρόλο στις τελικές αποφάσεις. Αν μετά από τέσσερα χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιβιώσει πολιτικά, θα ξαναδούμε τους όρους μιας νέας συνεργασίας. Αλλά προς το παρόν, μόνο αυτό επιτρέπεται στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν δε θέλει, ας πάει σε επιλογές αντίστοιχες με αυτές του 2014 και είναι βέβαιο πως θα καταποντιστεί και στις αυτοδιοικητικές εκλογές, τιμωρούμενος και για το κακό πρόσωπο που έδειξαν αυτά τα τέσσερα χρόνια, μέσα στα δημοτικά και τα περιφερειακά συμβούλια, οι «ανατροπές» (οι παρατάξεις με αυτό το όνομα) του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες ταυτίστηκαν με το χειρότερο δείγμα κυβερνητικού «συνδικαλισμού» που γνώρισε ποτέ η χώρα…

Παναγιώτης Μπούρχας

 

Show Buttons
Hide Buttons