Το πραγματικό και το υποχρεωτικό ενδιαφέρον

Το πραγματικό και το υποχρεωτικό ενδιαφέρον

Είναι από τις παγκόσμιες ημέρες που συμπίπτουν με την προεκλογική περίοδο για την ανάδειξη των νέων αυτοδιοικητικών αρχών, και φέτος διαβάσαμε πολλές περισσότερες ανακοινώσεις από άλλες χρονιές, όταν η Παγκόσμια Ημέρα για τον Αυτισμό, περνούσε σχεδόν στα ψιλά… ή έστω απασχολούσε μόνο τους άμεσα ενδιαφερόμενους…

Στα Γιάννενα συγκεκριμένα, είχαμε και εκδηλώσεις – εδώ – και φωταγωγίες με μπλε χρώμα, το βράδυ της Τρίτης, τόσο στο Δημαρχείο της πόλης όσο και στο Δημαρχείο της Ελεούσας, κάτι που διαφημίστηκε και με συνέντευξη τύπου, ώστε να τονιστεί το ενδιαφέρον των τοπικών φορέων για την ανάγκη ευαισθητοποίησης του κοινού για τον αυτισμό.

Παίρνω την αφορμή για το σημείωμα αυτό, από ένα οργισμένο σχόλιο γονιού στο fb (κάτω από την ανάρτηση για τις μπλε φωταγωγίες…), γονιού πονεμένου, γονιού παιδιού με ειδικές ικανότητες, αλλά στην ουσία αγωνιστή της ζωής, της δικής του και του παιδιού του, για την οποία έχει παλέψει, ώστε να την κάνει λίγο καλύτερη, όσο περισσότερο πιο ίση σε σχέση με ένα συνομήλικο παιδί, απόλυτα υγιές…

Η περίπτωση του 2ου ειδικού σχολείου απασχόλησε την τοπική κοινωνία για αρκετό καιρό και ήταν τραγικά θλιβερή ιστορία για όσους ελπίζουν πως η κοινωνία μας είναι πιο ανεκτική στην κάθε είδους διαφορετικότητα. Ο περί ου ο λόγος γονιός, κι άλλοι γονείς αλλά και εκπαιδευτικοί, αγωνίστηκαν, πολέμησαν για να φιλοξενηθεί η εν λόγω σχολική μονάδα, μέσα σε ένα σχολικό συγκρότημα στο Κάστρο και σήμερα λειτουργεί υποδειγματικά, έχοντας αυξήσει τον αριθμό των φιλοξενούμενων μαθητών, λόγω της καλής δουλειάς που γίνεται. Αν και η παρέμβαση του Δήμου στο εν λόγω πρόβλημα, δεν λειτούργησε πυροσβεστικά, ανήκει πια στο παρελθόν, οπότε η κριτική περιττεύει…

Είναι όμως, άκρως υποκριτικές οι μεγάλες κουβέντες μιας διοίκησης που δεν καταφέρνει τέσσερα χρόνια μετά, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στέγασης του λεγόμενου ΣΑΠ (είναι Δημόσιο Σχολείο, γνωστό ως «Σχολείο Ανάπηρων Παιδιών»), το οποίο με την σύμφωνη γνώμη και εσχάτως με την… ανοχή της ΕΛΕΠΑΠ, εξακολουθεί να στεγάζεται στις εγκαταστάσεις της ΕΛΕΠΑΠ.

Η ΕΛΕΠΑΠ έχει στείλει επανειλημμένα «τελεσίγραφα» στο Δήμο Ιωαννιτών πως θέλει να αξιοποιήσει για δικές της ανάγκες, τους χώρους της, στη Νεοκαισάρεια και το τελευταίο «τελεσίγραφο» έληξε στα τέλη Μαρτίου.

Η δημοτική αρχή και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος παιδείας φροντίζουν, υποτίθεται, να στεγαστεί το συγκεκριμένο σχολείο, όπως και τα δύο νηπιαγωγεία του Παπαζόγλειου, σε προκάτ κατασκευές που έχει προμηθευτεί η Περιφέρεια Ηπείρου, μέσα στο παλιό «Χατζηκώστα». Μέχρι σήμερα ωστόσο, κι ενώ έχει βγει η άδεια κατεδάφισης των παλιών κτιρίων στο οικόπεδο της Παπανδρέου, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις ακόμα και της Γιαννιώτισσας Υφυπουργού Παιδείας, δεν προχωρά τίποτα, δεν κουνιέται «φύλλο», παρά τις αντιδράσεις γονιών και μερίδας εκπαιδευτικών.

Τα 8 παιδιά του ΣΑΠ, θα μπορούσαν να είναι 20 τουλάχιστον, αν οι υποδομές ήταν οι δέουσες… (επειδή το σχολείο ασχολείται με άτομα με κινητικά προβλήματα, όλα τα παιδιά θα μπορούσαν να πάνε εκεί).

Γι’ αυτό όμως, δε φροντίζει ο καθ’ ύλην αρμόδιος, ο Δήμος Ιωαννιτών.

Στο Δημαρχείο αφήνουν να περάσει ο χρόνος, να περάσουν οι εκλογές αλλά αν επανεκλεγούν πάλι μπροστά τους θα βρουν το πρόβλημα.

Μέχρι τότε, στους επόμενους δύο μήνες, έχουμε αρκετές παγκόσμιες ημέρες για να τονίσουμε ή να προβάλλουμε τις ευαισθησίες μας.

Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons