Το τζίνι

Το τζίνι

Tαξίδεψα πρόσφατα σε μουσουλμανικό κράτος-συγκεκριμένα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου- κι έτσι έμαθα από πρώτο χέρι τον τρόπο ζωής τους.

Πηγαίνοντας είχα κατά νου την τελευταία… διάγνωση του Τούρκου προέδρου για τον Γάλλο ομόλογό του: «Ο τύπος που ηγείται της Γαλλίας έχει ανάγκη εγκεφαλικής θεραπείας… Είναι μια περίπτωση που πρέπει να εξεταστεί ιατρικά» και τις δηλώσεις: «Ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν στοχεύον μόνο τους μουσουλμάνους. Επιτίθενται στις ιερές αξίες μας, στη γραφή μας, στον προφήτη μας και στους πολιτικούς ηγέτες μας – στον τρόπο ζωής μας» (γιατί ως γνωστόν μόνο ο μουσουλμανικός τρόπος ζωής αξίζει σεβασμού, εν αντιθέσει με τον ευρωπαϊκό) ως απάντηση στις δηλώσεις Μακρόν για την στυγερή δολοφονία Πατί, καθώς και τη διάταξη της συνθήκης της ΕΕ με την οποία: «Η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και το σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες. Αυτές οι αξίες είναι κοινές στα κράτη μέλη σε μια κοινωνία που υπερισχύει ο πλουραλισμός, η μη διάκριση, η ανοχή, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη και η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών».

Συνομιλώντας με ανθρώπους της εκεί Ελληνικής κοινότητας και με μουσουλμάνους γνωστούς και φίλους τους- ευγενείς, γλυκείς και καλλιεργημένοι κατά τα άλλα άνθρωποι –κατάλαβα ότι όλα αυτά τα ωραία της ευρωπαϊκής διάταξης, που για μας κατακτήθηκαν με κοινωνικούς αγώνες, τα περιφρονούν, όντας έξω από τον αξιακό τους κύκλο.

Η ευρωπαϊκή διάταξη είναι «αξίες» εκφυλισμένων θρησκευτικά ανθρώπων. Βέβαια όποιος καταφερθεί δημοσίως κατά του Προφήτη, την έβαψε. Στη Δύση όποιος καταφερθεί κατά του Χριστού, δεν θα έχει – και καλώς φυσικά – ουδεμία επίπτωση.

Ε, αυτό δεν το κατανοούν. Το εκλαμβάνουν ως εκφυλισμένη αδυναμία της γηρασμένης Δύσης (υπάρχουν φυσικά και Ευρωπαίοι, και ακόμη περισσότερο Έλληνες, που θα κατανοήσουν τη βλασφημία του μουσουλμάνου, ως απότοκο της καταπίεσης που υπέστη η χώρα του από την αποικιοκρατία και τις ιμπεριαλιστικές σταυροφορίες).

Οι Έλληνες δε της κοινότητας μου περιέγραψαν με τα μελανότερα χρώματα-η χειρότερη περίοδος που περάσαμε ποτέ μου είπαν, ευτυχώς τέλειωσε-την «επανάσταση» των «Αδελφών Μουσουλμάνων». Αυτοί το έζησαν στο πετσί τους, άρα κάτι παραπάνω ξέρουν. Ας τους ακούσουμε.

Όσον αφορά δε την Ευρώπη σίγουρα κάτι άρχισε να κινείται στην προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Ο Μακρόν έβγαλε το τζίνι από το μπουκάλι. 

Από τη στήλη «Ο Αλιεύς»

Γράφει ο Γρηγόριος Φαρμάκης

Show Buttons
Hide Buttons