ΔΗΓΜΑΤΑ 4/6/2020

ΔΗΓΜΑΤΑ 4/6/2020

Η κριτική του Σπύρου Ριζόπουλου στην Περιφερειακή Αρχή απευθύνεται σε ένα άλλο επίπεδο πολιτών ή ψηφοφόρων – για να ακριβολογώ – που δεν είναι πλειοψηφικό στην Ήπειρο. Η ιστορία αποδεικνύει ότι για να βγαίνει πρώτος με σχετική ευκολία ο Καχριμάνης, ο λαός δεν καταλαβαίνει από υψηλή πολιτική: θέλει απλά τα δρόμο για το στάβλο του, κανά ψιλομερεμέτι στο ξωκλήσι ή στο εκκλησάκι του χωριού του, το ρουσφέτι του βεβαίως – βεβαίως αν γίνεται, και σίγουρα ένα χτύπημα στην πλάτη…

Αυτή η πολιτική περνάει και αυτό δεν το άλλαξαν όσοι προσπάθησαν μέχρι σήμερα.

 

Ο τουρισμός

Μια από τις αναφορές του επικεφαλής των «Οριζόντων Ηπείρου» στη χθεσινή συνέντευξη τύπου – που παρεμπιπτόντως έγινε πολύ σύντομα σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη – αφορούσε την Πρέβεζα και τον τουρισμό μας. 

Η τουριστική πολιτική στην Ήπειρο όπως εκφράζεται και υλοποιείται τα τελευταία δέκα χρόνια από τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους, έχει φέρει τα αποτελέσματα που γνωρίζουν καλύτερα από όλους οι επαγγελματίες του τουρισμού. Οι προσπάθειες του Δήμου Ιωαννιτών, εν σχέσει με τις αντίστοιχες της Περιφερειακής Αρχής από το 2010 ήταν πολύ πιο τεχνοκρατικές και στοχευμένες στην προσέλκυση τουρισμού και αυτό ελπίζω να συνεχιστεί από τη σημερινή δημοτική αρχή, όπως τουλάχιστον υποδηλώνει η συνεργασία του Δημάρχου με άνθρωπο ειδικά στο κομμάτι αυτό.

Η Περιφέρεια αρκέστηκε εδώ και δέκα χρόνια να έχει συμμετοχές σε τουριστικές και εμπορικές εκθέσεις, την αποτελεσματικότητα των οποίων δεν ακούσαμε ποτέ να περιγράφεται, το Περιφερειακό Συμβούλιο ή η Επιτροπή Περιβάλλοντος ενέκρινε χιλιάδες ευρώ για μια τουριστική πολιτική που δεν τεκμηριώθηκε ποτέ σοβαρά αλλά που έμενε μόνο στις εντυπώσεις κάποιων αποτελεσμάτων που άλλοτε ήταν η αύξηση των τουριστών άλλοτε κάποιο ξεκάρφωτο «βραβείο» και κάποτε… η επαναλειτουργία του αεροδρομίου Ιωαννίνων με χαρακτηριστικά διεθνούς αερολιμένα.

Κονδύλια μοιράζονταν για προβολή, χωρίς ποτέ να έχουν λόγο οι επαγγελματίες του κλάδου, από το εκατομμύριο της τουριστικής προβολής στην εταιρεία από τη Θεσσαλονίκη… μέχρι τα χιλιάρικα που στοιχίζουν οι τόσες συμμετοχές μας σε εκθέσεις ή αν θέλετε και τα απευθείας 25χίλιαρα που έχει μοιράσει ο Καχριμάνης σε δικούς για να φτιάξουν υποτίθεται, σποτάκια για την προβολή της Ηπείρου (θα είχε ενδιαφέρον κάποια στιγμή να τα βλέπαμε κι εμείς αυτά τα σποτάκια, για να ξέρουμε τι πληρώνουμε δηλαδή… Να διοργανώσει μια προβολή ασούμε, η Περιφέρεια…).

 

Το άρθρο στο protagon.gr

Η πρόσφατη συμπερίληψη της παραλίας του Μονολιθίου στις 10 ασφαλέστερες ή αλλιώς free covid19 παραλίες της Ευρώπης, δεν είναι αποτέλεσμα καμιάς προσπάθειας της Περιφέρειας Ηπείρου ή των Δήμων της Πρέβεζας.

Για να μην πείτε όμως, ότι δεν πρέπει να μιλάω εγώ γιατί είμαι προκατειλημμένος… σας παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα του άρθρου της Χριστίνας Πουτέτση που ασχολείται με τον τουρισμό δημοσιογραφικά, στο protagon.gr – εδώ ολόκληρο το άρθρο:

«Το Μονολίθι, μια παραλία 23 χιλιομέτρων, πώς να καλυφθεί; Το μήκος της ήταν αυτό που την ανέδειξε στο European Best Destinations (EBD), όπως σημείωσε το Forbes.com την προηγούμενη εβδομάδα, ως την ασφαλέστερη παραλία της Ευρώπης στη μετά-Covid19 εποχή. Το κριτήριο άλλωστε είναι η κοινωνική αποστασιοποίηση. Η δε Πρέβεζα χαρακτηρίζεται ένα «αντί – Σεν Τροπέ». Δικαιολογημένοι οι πανηγυρισμοί μετά από αυτή τη μεγάλη προβολή.

Δεν άργησε να έρθει και το σχετικό δελτίο Τύπου με την εισαγωγή «Ανεβάζει στροφές η Πρέβεζα» και την ανακοίνωση ότι η δημοτική αρχή υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με εταιρία συμβούλων για το μάρκετινγκ της περιοχής. Ομως ένας τόπος που είναι τόσα χρόνια στην αφάνεια, δεν πρέπει να είναι έτοιμος πριν εκτεθεί; Το μάρκετινγκ δεν είναι το «μαγικό ραβδί» που μπορεί να καλύψει τα κενά της πρότερης οργάνωσης και προετοιμασίας και να φέρει την επιτυχία. Είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιεί ένα προϊόν όταν είναι πια έτοιμο να βγει στην αγορά. Οπως και ένα σλόγκαν δεν αποτελεί branding.

Ποια είναι λοιπόν η ταυτότητα ενός τόπου, ο οποίος εκτός από τη μεγαλύτερη σε μήκος (και ασφαλέστερη) παραλία της Ευρώπης, διαθέτει εντυπωσιακή ιστορία, φυσική ομορφιά, που περιλαμβάνει από τις πηγές του Αχέροντα, έως έναν υγροβιότοπο εθνικό πάρκο και διατηρεί ακόμα αυθεντικότητα στην εμπειρία; Ποιες οι προτεραιότητες των φορέων που διαχειρίζονται αυτόν τον τόπο; Να αναγνωρίσουν και να αναδείξουν κάθε ένα από αυτά τα στοιχεία. Και να εκτιμήσουν τη σύνθεσή τους. Ολα αυτά θα πρέπει να καλλιεργηθούν καταρχάς στους εμπλεκόμενους με τον τόπο και τον τουρισμό, για να περάσουν σαν προϊόν στην αγορά και στη συνέχεια σαν εμπειρία στον επισκέπτη.

Η ταυτότητα ενός προορισμού δεν ετεροπροσδιορίζεται. Προσδιορίζεται από το «είναι» του. Με συγκεκριμένη ταυτότητα και στόχο. Τα Ζαγοροχώρια το κατάφεραν. Χρειάζεται λοιπόν προετοιμασία για το ποιο είναι αυτό το προϊόν, πού στοχεύει, πώς αναπτύσσεται και τι φιλοδοξεί να κερδίσει – ολιστικά – μέσω της έκθεσής του. Με έναν τρόπο, το ίδιο το προϊόν επιλέγει την πελατεία του. Διαμορφώνοντας μια ταυτότητα που βρίσκει τους αντίστοιχους αποδέκτες.

Και αυτή η διαδικασία δεσμεύει την Πολιτεία, την Περιφέρεια, τον Δήμο, τους φορείς και όσους εμπλέκονται, για το πώς θα καλλιεργήσουν την κουλτούρα της ανάπτυξης. Ειδικά σε μία εποχή που κάθε αυτοματισμός ή μανιέρα στον τουρισμό έχει αναιρεθεί από τις υγειονομικές απαιτήσεις. Αλλά και τα ζητούμενα του σύγχρονου ταξιδιώτη, ο οποίος εξακολουθεί να επιθυμεί την αυθεντική εμπειρία. Οι τουριστικές εκθέσεις και τα φυλλάδια ανήκουν στο παρελθόν«. 

 

Μια ανάμνηση

Δεν ξέρω πόσοι από την Περιφερειακή Αρχή διάβασαν το συγκεκριμένο άρθρο που επικαλέστηκε χθες ο Ριζόπουλος, για να τονίσει την ανάγκη να λειτουργήσει αλλιώς η τουριστική μας πολιτική στην Ήπειρο.

Και να διάβασαν το άρθρο, δεν πρόκειται να πάρουν τα μηνύματα, είμαι βέβαιος. Εμείς θα συνεχίσουμε όπως ξέρουμε… Με φυλλάδια και εκθέσεις… Και 25χίλιαρα σε κολλητούς…

Και η επιτυχία της αναφοράς του Μονολιθίου από το Forbes θα μείνει μια ανάμνηση, εντελώς ανεκμετάλλευτη στο μέλλον.  

 

Η καλύτερη απάντηση

Η πολιτική των υψηλών προστίμων στις εταιρείες που βαφτίζουν ελληνικό το εισαγόμενο από τη Βουλγαρία και αλλού γάλα, για την παραγωγή φέτας, την οποία εισάγει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που θα ψηφίζονταν χθες, αποφέρει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα.

Όπως τουλάχιστον μου έλεγε ο Γιάννης Βιτάλης, αντιπρόεδρος της γαλακτοβιομηχανίας «ΔΩΔΩΝΗ», τις τελευταίες μέρες, γαλακτοβιομηχανίες από εκείνες που έκαναν πρωταθλητισμό στην εισαγωγή γάλακτος για την παραγωγή φέτας, έχουν αρχίσει να χτυπάνε τις πόρτες των παραγωγών της Ηπείρου και να τους ζητούν συνεργασία για το γάλα τους. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην βελτίωση του εισοδήματος του παραγωγού για το εισκομιζόμενο γάλα, εφόσον οι έλεγχοι λειτουργήσουν στην πράξη και δε μείνουν στα χαρτιά.

Αυτό συνέβη δυστυχώς επί ΣΥΡΙΖΑ, και επί δύο διαφορετικών Υπουργών που δεν τόλμησαν ή δεν ήθελαν να βάλουν τάξη στο χώρο της κτηνοτροφίας και της μεταποίησης του γάλακτος, με αποτέλεσμα σήμερα το ζωικό κεφάλαιο να έχει λιγοστέψει αισθητά και εκατοντάδες κτηνοτρόφοι να έχουν εγκαταλείψει το επάγγελμα. 

Η εξέλιξη αυτή με την νομοθέτηση αυστηρών προστίμων και τη βούληση για τη λειτουργία του ελεγκτικού πλαισίου πιστώνεται στο Μητσοτάκη που έδειξε το σχετικό ενδιαφέρον από τα χρόνια της αντιπολίτευσης και έρχεται να το κάνει πράξη σήμερα, ως κυβέρνηση. Είναι και η καλύτερη απάντηση στο ερώτημα: «ποιος είναι με τους κτηνοτρόφους και ποιος με τους γαλακτοβιομηχάνους;», φίλοι -Ζαίοι…

 

Ο ΣΥΡΙΖΑς

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι λέει ο σοφός λαός…

Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, η λαϊκή θυμοσοφία έχει εφαρμογή στον αντιπολιτευτικό λόγο που αρθρώνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με τον Αλ6 αρχηγό και θαύματα ως άλλος Ιησούς να αρχίσει να κάνει, να πολλαπλασιάζει τα ψωμιά ή να περπατάει πάνω στη θάλασσα, ο λαός θα μιλήσει για οφθαλμαπάτη του ΣΥΡΙΖΑ. 

Με αρχηγό τον… «άχαστο» Αλ6, ο ΣΥΡΙΖΑ θα σηκώσει κεφάλι αν ο Μητσοτάκης αποκτήσει αυτοκτονικές διαθέσεις ή αν τα πράγματα στην οικονομία αρχίσουν να πηγαίνουν κατά διαόλου με καταιγιστικούς ρυθμούς, ενδεχόμενο εξαιρετικά πιθανό, με την ομάδα των Υπουργών που καλούνται να μας σώσουν από την κρίση σήμερα (Βρούτσης, Γεωργιάδης, Θεοχάρης κλπ.). 

Αν για καλό της χώρας, τα δύο ενδεχόμενα δεν επιβεβαιωθούν, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να σέρνεται για πολύ καιρό ακόμα στο βάλτο της ανυποληψίας που τον οδηγεί στην αμετροέπεια, στο λαϊκισμό και στο αμέτρητο «δώσε».

Αυτός που διπλασίασε την προκαταβολή φόρου, σήμερα εμφανίζεται γαλαντόμος και προτείνει την επαναφορά της στα προ ΣΥΡΙΖΑ επίπεδα. Αυτός που αύξησε όλους σχεδόν τους συντελεστές ΦΠΑ, σήμερα προτείνει τη μεγάλη τους μείωση… Αυτός που «σκότωσε» τις οινοποιητικές επιχειρήσεις, σήμερα χτυπάει την πλάτη των οινοποιών. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, δεν μπορείς να κερδίσεις αυτόν που μέχρι χθες ξεζούμιζες, τόσο γρήγορα τουλάχιστον, γιατί ο Έλληνας δε φημίζεται για το μνημονικό του…

  

Το τρένο στην Ήπειρο

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα στελέχη του.

Τάσσεται υπέρ του αιτήματος για τη σιδηδρομική σύνδεση της Ηπείρου η βουλευτής μας Μερόπη Τζούφη… Και τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για το συγκεκριμένο έργο όσο ήταν κυβέρνηση;

Μας δούλευε ψιλό γαζί ο Σπίρτζης και κάθε φορά που επισκέπτονταν την περιοχή μας και ρωτούνταν για το εν λόγω θέμα, διέψευδε τον εαυτό του στην αμέσως προηγούμενη δήλωση. Από το «δεν τρυπιέται η Πίνδος» και το «είναι πολύ ακριβό το έργο», την επόμενη φορά που ερχόταν στα μέρη μας, άλλαζε το τροπάρι και έλεγε τα αντίθετα. Στο τέλος, δεν ασχολήθηκε ποτέ και καθόλου με το θέμα, η προηγούμενη κυβέρνηση. 

Τη μασέλα φοράει και θα «δαγκώνει» και φέτος… ο Παναγιώτης Μπούρχας

 

Από Δευτέρα 13/1/2020 «δαγκώνουμε» και ραδιοφωνικά, στον ΗΧΩfm 102,7

Καθημερινά από Δευτέρα ως Παρασκευή, 10-11 π.μ.

«Δήγματα στους 102,7» το όνομα της εκπομπής…

Show Buttons
Hide Buttons