H ώρα (για πρώτη φορά) της ατομικής ευθύνης

H ώρα (για πρώτη φορά) της ατομικής ευθύνης

Είναι ίσως η πρώτη φορά που παρίσταται η σοβαρή ανάγκη, ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας, να εκπληρώσουμε την ατομική μας ευθύνη…

Αυτή την ευθύνη επικαλούνται σήμερα οι ειδικοί. Στην ατομική ευθύνη αναφέρονται όσοι μιλούν δημόσια το τελευταίο διάστημα, σχετικά με την κύρια συνταγή αποτροπής μετάδοσης του κορωνοϊού.

 

Ατομική ευθύνη συνιστά για παράδειγμα, η καλή γειτονία του ενός προς τον άλλον. Αν δεν θα βάζει ας πούμε, στη διαπασόν, τη μουσική τα μεσάνυχτα κάποιος, επειδή μεράκλωσε. Το πιθανότερο είναι ένας γείτονας να καλέσει την Αστυνομία και να του γίνει σύσταση, μπορεί ωστόσο να πέσει σε ανεκτικούς γείτονες και να το ξενυχτήσουν όλοι μαζί, περιμένοντας τη στιγμή που θα πάρει ο ύπνος το μερακλωμένο…

Ατομική ευθύνη συνιστά το να πετάς τα σκουπίδια μέσα στον κάδο και όχι απ’ έξω, το να μη διπλοπαρκάρεις για να «πεταχτείς» κάπου και δημιουργείς πρόβλημα στην κίνηση.

Η ατομική μας ευθύνη, ως μεμονωμένων πολιτών, βρίσκεται σε δεκάδες πράξεις μας, μέσα στον κοινωνικό μας βίο αλλά δυστυχώς στη χώρα που ο «ωχαδερφισμός» είναι παθολογικό σύμπτωμα μιας ολόκληρης κοινωνίας ανεξαρτήτως ηλικίας, το «δε βαριέσαι, βρε αδερφέ…» αποτελεί την κατάργηση της ατομικής ευθύνης και την καταπάτηση των δικαιωμάτων του συνόλου, την καταπάτηση δηλαδή της συλλογικής ευθύνης.

Στην περίπτωση της κρίσης του κορωνοϊού, η ατομική και η συλλογική ευθύνη συμπλέκονται επικίνδυνα, γιατί η αθέτηση των ατομικών υποχρεώσεων σε σχέση με τη στοιχειώδη προφύλαξη του ενός έναντι του ιού, θα έχει επίπτωση στη συλλογική ευθύνη και στη δημόσια υγεία.

 

Είναι η πρώτη φορά και ο πρώτος τόσο σοβαρός λόγος που επιβάλλει στον καθένα μας να υλοποιήσει την ατομική του ευθύνη, μέσα από τα μέτρα ατομικής προστασίας και υγιεινής. Το αποτέλεσμα αν κάποιος δεν κάνει το παραπάνω, δεν θα είναι μια κλήση της Τροχαίας, το αυτόφωρο για παραβίαση της κοινής ησυχίας ή κάτι άλλο. Θα είναι ο θάνατος για ένα οικείο μας πρόσωπο.

Παναγιώτης Μπούρχας

Show Buttons
Hide Buttons